فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٩٩ - چهاردهم - روغن ماليدن به بدن

قصد استحباب باشد يا براى مقاصد عقلائى ديگر- مثلًا استفاده از خواص نگين آن يا حفظ آن از گم شدن يا شمردن شوطهاى طواف با آن- باشد مانعى ندارد.

٦٣٤- جائز نيست زن در حال احرام زيور آلات خود را به قصد زينت بپوشد؛ بلكه بنابر احتياط واجب بايد از آنچه زينت است اجتناب نمايد، هرچند به قصد زينت نباشد؛ ولى زيورهايى را كه پيش از احرام عادت به پوشيدن آنها داشته است، لازم نيست براى احرام بيرون آورد؛ بلى، بايد آنها را بپوشاند و به هيچ مردى حتى به شوهرش آنها را نشان ندهد.

٦٣٥- حناء بستن به قصد زينت در حال احرام بر مرد و زن حرام است؛ بلكه اگر حناء بستن زينت باشد، بنابر احتياط واجب بايد از آن اجتناب كنند، هرچند به قصد زينت نبندند؛ ولى اگر زينت گفته نشود- مثلًا براى معالجه و درمان، قسمتى از دست يا پا را حناء ببندند- مانعى ندارد.

٦٣٦- حناء بستن پيش از احرام به هر قصدى كه باشد مانعى ندارد؛ ولى اگر اثر و رنگ آن تا زمان احرام باقى مى‌ماند، خوب- بلكه احوط- است كه آن را ترك نمايند.

٦٣٧- در زينت كردن و استعمال زيور آلات و حناء بستن كفاره ثابت نيست؛ هرچند اولى و احوط آن است كه يك گوسفند به عنوان كفاره بدهند.

چهاردهم- روغن ماليدن به بدن:

٦٣٨- شخص محرم نبايد در حال احرام بدن خود را روغن مالى كند، هرچند روغن خوشبو نباشد؛ ولى اگر از روى اضطرار و ناچارى باشد- مانند پمادهايى كه روى زخم ماليده مى‌شوند- مانعى ندارد.

٦٣٩- جائز نيست پيش از احرام روغن خوشبويى كه بوى خوش آن تا بعد از احرام باقى مى‌ماند به بدن ماليده شود؛ ولى اگر بوى خوش آن باقى نمى‌ماند مانعى ندارد، هرچند چربى آن باقى بماند.

٦٤٠- خوردن روغن در حال احرام اگر چيز خوشبويى در آن نباشد مانعى ندارد.