فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢١٥ - بيست و هفتم - پوشاندن صورت بر زنها

٧٤٣- بنابر احتياط واجب زن نبايد در حال احرام صورت خود را با حوله و مانند آن خشك كند.

٧٤٤- زن محرم مى‌تواند براى خوابيدن صورت خود را روى زمين يا بالش بگذارد.

٧٤٥- زن محرم بايد سر خود را براى نماز بپوشاند، و طبعاً به عنوان مقدّمه نماز لازم است قسمت كمى از صورت خود را نيز بپوشاند؛ ولى بنابر احتياط واجب بايد بعد از سلام نماز فوراً آن قسمت را باز كند.

٧٤٦- جائز است زن محرم براى رو گرفتن از مرد نامحرم گوشه چادر يا عباء يا جامه‌اى كه روى سر خود انداخته است را به طرف پايين رها كند، به گونه‌اى كه برابر بينى- و در صورت احتياج برابر گردن- قرار گيرد؛ ولى اولى و احوط آن است كه با دست خود يا با چيز ديگر آن را از صورت خود دور نگه دارد تا به صورت نچسبد.

٧٤٧- اگر زن در حال احرام از روى علم و عمد صورت خود را بپوشاند معصيت كرده است؛ ولى كفاره براى اين عمل او ثابت نيست؛ هرچند احتياط مستحب آن است كه در صورت ارتكاب يك گوسفند به عنوان كفاره بدهد.

تذكّر:

٧٤٨- اگر شخصى در حال احرام از روى علم و عمد، چند چيز از محرمات احرام كه موجب كفاره مى‌باشند را مرتكب گردد، همانند اينكه صيد كند و لباس دوخته بپوشد و همه ناخنهايش را بگيرد و عطر مصرف نمايد، در اين صورت براى هر كدام از آن محرّمات بايد كفّاره جداگانه بپردازد.

٧٤٩- اگر محرم را به زور به انجام يكى از محرمات احرام- غير از صيد- وادار نمايند، همانند اينكه به زور او را زير سايه ببرند و يا سر او را بپوشانند، بر محرم چيزى نيست.