الف: از حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله روايت شده است كه در بيمارى منجر به رحلت و در آخرين ساعت عمر شريفشان فرمودند: «يا اباذر پيش روى من بنشين و با دستت بشمار، كسى كه [عمرش‌] با شهادت به «لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ» ختم شود داخل بهشت مى‌شود، ...- تا اينكه فرمودند:- كسى كه [عمرش‌] به حجّ ختم شود داخل بهشت مى‌شود، و كسى كه عمرش به عمره ختم شود داخل بهشت مى‌شود، و ...».

ب: و نيز از آن حضرت صلى الله عليه و آله روايت شده است كه فرمودند: «سه گروه بر خدا وارد مى‌شوند: كسى كه حجّ انجام مى‌دهد، و كسى كه عمره انجام مى‌دهد، و كسى كه در حال جنگ است، خداوند دعوت كرده است اينها [اين سه گروه‌] را پس اجابت كرده‌اند دعوت او را، و درخواست مى‌كنند اينها [خواسته خود را] از خداوند پس عطاء مى‌كند به ايشان».

ج: ابوحمزه ثمالى مى‌گويد: مردى به حضرت على بن الحسين عليه السلام عرض كرد:

جهاد و خشونت آن را ترك كردى و ملازم حجّ و نرمى آن شدى، امام عليه السلام كه تكيه داده بودند نشستند و فرمودند: «واى بر تو! آيا نشنيدى كه پيغمبر صلى الله عليه و آله در حجّة الوداع هنگامى كه در عرفه وقوف كرده بودند وقت غروب آفتاب فرمودند: يا بلال بگو مردم ساكت شوند، پس زمانى كه مردم ساكت شدند [آن حضرت صلى الله عليه و آله‌] فرمودند: پروردگار شما در اين روز بر شما تفضّل فرموده، پس نيكو كار شما را آمرزيده است و شفاعت نيكو كار شما درباره گنهكار شما را قبول فرموده است، پس همگى حركت كنيد در حالى كه آمرزيده شده‌ايد، و پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله به مردى كه حجّ از او فوت شده بود و از آن حضرت چيزى را درخواست مى‌كرد كه با آن چيز به اجر و ثواب حجّ برسد فرمودند:

اگر كوه أبوقبيس همه‌اش طلاى سرخ شود و مال تو گردد و در راه خدا آن را انفاق كنى، نمى‌رسى به آنچه حاجى به آن رسيده است، و پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمودند: حاجى هنگامى كه بار سفر خود را بردارد، چيزى را بر نمى‌دارد و نمى‌گذارد مگر اينكه خداوند براى او ده حسنه مى‌نويسد و ده گناه او را محو مى‌كند و ده درجه او را بالا مى‌برد، و هرگاه بر