فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٥٣ - ترك طواف از روى عمد يا فراموشى

است، بنابر احتياط بايد نسبت به طواف مانند مسأله پيش عمل نمايد؛ و اما نسبت به سعى، پس اگر بعد از شوط چهارم بوده همان را ادامه دهد؛ و اگر پيش از شوط چهارم بوده، بنابر احتياط بايد آن را تمام كند و دوباره بجا آورد.

٨٩٤- اگر كسى در بين طواف به گونه‌اى مريض شود كه نتواند طواف را هرچند با كمك ديگران ادامه دهد، در اين صورت سه فرضيّه در مسأله متصوّر است:

اول: اگر بعد از تمام شدن شوط چهارم باشد، بنابر احتياط بايد براى تمام كردن طواف نائب بگيرد، و اگر در مكّه معظّمه حالش خوب شود خودش نيز باقيمانده آن را بجا آورد؛ و بهتر است همه طواف را نيز اعاده كند.

دوم: اگر پيش از نصف طواف باشد، طواف او باطل مى‌شود، و در اين صورت چنانچه در آينده بتواند، بايد خودش آن را بجا آورد، هرچند ديگران او را طواف دهند؛ و اگر نتواند بايد براى انجام آن نائب بگيرد.

سوم: اگر بعد از نصف و پيش از تمام شدن شوط چهارم باشد، بنابر احتياط بايد مانند صورت اول عمل كند و بعد نيز طواف را اعاده كند؛ و اگر نمى‌تواند نائب بگيرد.

٨٩٥- افرادى كه دسته جمعى به طواف مى‌روند و بعضى از آنان طواف را بجا آورده و پشت مقام حضرت ابراهيم عليه السلام مى‌ايستند تا بقيّه نيز از طواف فارغ شده و با هم نماز طواف را بخوانند و يا بعضى از آنان نماز طواف را خوانده و صبر مى‌كنند تا بقيه نيز از نماز طواف فارغ شوند و سپس با هم دسته جمعى به سعى صفا و مروة بروند، در همه اين صور اين اندازه فاصله بين اعمال جائز است و اشكال ندارد.

ترك طواف از روى عمد يا فراموشى:

٨٩٦- اگر كسى طواف عمره تمتع را عمداً ترك كند تا وقت آن فوت شود، عمره او باطل مى‌شود و در اين صورت بايد با انجام عمره مفرده از احرام خارج شود؛ و احتياط مستحب آن است كه نيت خود را به حجّ إفراد برگرداند و پس از اتمام آن يك عمره مفرده بجا آورد و يك شتر نيز به عنوان كفاره بدهد؛ و بر هر تقدير واجب است حجّ‌