فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٢ - نهم - همراه بردن شش چيز

و بطور مستفيضه از امام جعفر صادق و امام موسى بن جعفر عليهما السلام منقول است كه ضمانت كرده‌اند براى كسى كه از منزل خود خارج شود در حالى كه عمامه بر سر گذاشته و تحت الحنك بسته است، اينكه سالم به منزل خود برگردد، و دزدى و غرق شدن و سوختن به او نرسد.

نهم- همراه بردن شش چيز:

٢٣- مستحب است مسافر شش چيز زير را به همراه خود ببرد:

الف: عصايى از چوب درخت بادام تلخ، كه فقر را دور مى‌كند، و او را از وحشت و گرسنگى ناراحت كننده و از گزند حيوانات سمّى در امان نگه مى‌دارد.

ب: مقدارى تربت حضرت سيّد الشهداء عليه السلام، تا برايش شفاء از هر درد و امان از هر خوف باشد.

ج: انگشترى از جنس عقيق زرد كه يك طرف آن نوشته باشد: «ما شاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ، اسْتَغْفِرُ اللَّهَ»، و بر جانب ديگرش نوشته باشد: «محمّد، على».

د: انگشترى از جنس فيروزه كه يك طرف آن نوشته باشد: «اللَّهُ الْمَلِكُ»، و بر طرف ديگرش نوشته باشد: «الْمُلْكُ لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ» بدست كند.

ه: غذاء خوب و نيكو و زاد و توشه موسّع، مخصوصاً در سفر حجّ و عمره؛ و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام منقول است كه فرمودند: «همانا مروّة در سفر كثرت زاد و خوش بو بودن آن و بذل آن بر كسى كه با تو همراه است مى‌باشد»؛ بلى، بردن غذاهاى خوب در سفر زيارتى حضرت سيّد الشهداء عليه السلام كراهت دارد، بلكه در بعضى از روايات وارد شده است كه در اين سفر به نان با شير يا ماست اكتفاء كنند؛ و بنابر اظهر اين حكم براى مسافرينى است كه نزديك مشهد حضرت امام حسين عليه السلام هستند- مانند اهل عراق- نه مطلقاً.

و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت شده است كه فرمودند: «شنيده‌ام جمعى هنگام زيارت حسين عليه السلام با خود سفره‌اى حمل مى‌كنند كه در آن برّه بريان و حلواها