فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٤٧ - شرائط مربوط به حيوان قربانى

وكيل فقير باشد.

١٢١٨- لازم نيست صاحب حيوان قربانى سه قسمت مذكور در فقره (١٢١٦) را از هم جدا كند، بلكه مى‌تواند ثلث مشاع قربانى را صدقه و ثلث مشاع ديگر را هديه بدهد و كمى هم از ثلث مشاع سوم بخورد.

١٢١٩- هرگونه تصرف در حيوان ذبح يا نحر شده بر گيرنده صدقه- فقير مؤمن- و گيرنده هديه- مؤمن- جائز است، حتى مى‌توانند آن را به غير مسلمان تمليك نمايند.

١٢٢٠- كسى كه مكلف به قربانى است، اگر پس از ذبح يا نحر حيوان قربانى و پيش از تقسيم كردن آن، حيوان را از او بربايند، ضامن سهم فقراء و سهم مؤمنين نيست؛ ولى اگر خودش آن را تلف كند، مانند اينكه آن را به غير اهلش- مثلًا به ناصبى- عطاء كند، در اين صورت على الأحوط ضامن سهم فقراء و سهم مؤمنين مى‌باشد.

١٢٢١- خارج كردن گوشت قربانى از منى اشكال ندارد.

شرائط مربوط به حيوان قربانى:

١٢٢٢- در حيوان قربانى چند شرط معتبر است: ١- مباح باشد، ٢- گوشت آن بالعرض حرام نشده باشد، ٣- داراى سنّ معيّن شده باشد، ٤- تامّ الأجزاء باشد و نقص آشكار يا پنهان در اجزائش نباشد، ٥- در نظر عرف لاغر نباشد، ٦- بنابر احتياط واجب مريض نباشد، ٧- بنابر احتياط واجب خُصِىّ- يعنى أخته- نباشد، ٨- بنابر احتياط واجب در اصل خلقت بى دم و بى گوش نباشد.

شرط اول:

١٢٢٣- حيوانى كه براى قربانى ذبح يا نحر مى‌شود بايد مباح باشد، پس اگر غصبى باشد يا از مال حرام يا مالى كه خمس يا زكات آن را نداده‌اند تهيه شده باشد، كافى نيست، و همچنين است بنابر احتياط واجب، اگر كسى آن را با پول كلّى بخرد ولى در حين معامله بنا داشته باشد كه بدهى خود را از پولى كه به آن خمس تعلق گرفته يا از مال‌