فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٠٠ - پانزدهم - ازاله مو از بدن

٦٤١- اگر شخص محرم از روى علم و عمد روغنى را كه با چيزهاى خوشبو مخلوط شده است به بدن خود بمالد، بنابر احتياط واجب بايد يك گوسفند به عنوان كفّاره بدهد، هرچند از روى ناچارى و براى معالجه باشد، و اگر روغن ذاتاً خوشبو باشد نيز بنابر احتياط بايد كفّاره مذكوره را بپردازد؛ ولى اگر از روى ندانستن مسأله يا فراموشى و غفلت باشد كفّاره ندارد؛ هرچند احوط آن است كه يك مسكين را اطعام كند؛ و اگر روغنى كه خوشبو نيست به بدن خود بمالد نيز كفاره بر او واجب نيست؛ هرچند پرداخت كفاره- به ترتيب مذكور- احوط است.

پانزدهم- ازاله مو از بدن:

٦٤٢- جائز نيست شخص محرم به هر شكلى مو از بدن خودش يا از بدن شخص ديگر بزدايد، خواه آن شخص ديگر در حال احرام باشد يا نباشد، خواه مو كم باشد يا زياد، خواه ازاله مو با تراشيدن باشد يا با كندن يا ماشين كردن يا نوره كشيدن يا سوزاندن، حتى جائز نيست يك مو هم از بدن خودش يا از بدن شخص ديگر بكند؛ البته از اين حكم دو مورد استثناء شده است:

اول: هرگاه در هنگام وضوء يا غسل بر اثر دست كشيدن به صورت يا بدن مو خود بخود و بدون قصد از بدن جدا شود.

دوم: هرگاه ضرورت ايجاب كند كه مو را بتراشد يا بكند، مثل اينكه مو در داخل پلك چشم روييده باشد و موجب ناراحتى او باشد، يا وجود مو در سر موجب سر درد باشد و چاره‌اى جز تراشيدن آن نباشد، يا اينكه وجود مو موجب كثرت شپش شده باشد و محرم از آن رنج ببرد؛ البته در صورت دوم- كه ضرورت ايجاب كند مو را بكند يا بتراشد- بايد كفّاره بدهد.

٦٤٣- اگر شخص محرم سر خود رااز روى علم و عمد بدون ضرورت بتراشد، بايد استغفار كند و كفّاره هم بدهد، و بنابر احتياط واجب كفّاره آن ذبح يك گوسفند است؛ و اگر به جهت ضرورت سر خود را بتراشد، واجب است كفّاره بدهد، و در كفّاره آن مخيّر است بين اينكه يك گوسفند ذبح كند يا سه روز روزه بگيرد يا شش مسكين را