پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نازل شدند نزديكى باب جبرئيل- و يا در مقابل آن- بوده است، به گفته بعضى از مورّخين در هنگام خروج از اين درب سنگى سياه‌تر از سنگ ديواره‌هاى مسجد به طول ١ متر و ٣٠ سانتيمتر و به ارتفاع ٤٠ سانتيمتر بر ديوار نصب شده كه اينجا مقام و مهبط حضرت جبرئيل امين عليه السلام است؛ البته مكان مورد نظر اين مورّخ امروزه قابل تشخيص نيست، و احتمالًا سنگ و مكان مورد نظر او داخل ضريح مقدّس باشد، چرا كه باب جبرئيل قبل از توسعه مسجد حدود ٣ متر بالاتر از محل فعلى به طرف داخل مسجد بوده است.

مكانى كه امروزه در جنوب شرقى مسجد و انتهاء ديوار مجاور باب البقيع قرار دارد و در بعضى از نقشه‌ها به عنوان مقام و مهبط جبرئيل امين عليه السلام مشهور است قطعاً صحيح نيست، چرا كه امين وحى الهى در مقابل باب آل عثمان يعنى در نزديكى مكان الجنائز بر حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله نازل شد، و لذا اين باب- باب آل عثمان- به باب جبرئيل عليه السلام مشهور شد، و در حقيقت امروزه مكان مقام و مهبط جبرئيل امين عليه السلام در داخل ضريح مقدّس و چند متر بالاتر از ديواره شمال شرقى حجره مطهّره است.

مأذنه- محل اذان گفتن- بلال:

هنگامى كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله امر فرمودند تا بلال حبشى براى اوقات نماز اذان بگويد، وى بر ديواره جنوب غربى مسجد- كه خارج از حدّ اوليّه مسجد بود- ايستاد و اذان گفت، و پس از جنگ خيبر كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به توسعه مسجد پرداختند اين محل داخل در مسجد گرديد، و در حقيقت محل جديد اذان مقدارى پايين‌تر و نزديك صحن مسجد و در انتهاء ديواره شمال غربى قرار گرفت، امروزه به ياد بلال حبشى مأذنه‌اى زيبا با سنگ مرمر سفيد و به ارتفاع دو متر ساخته‌اند كه بر ستونهايى از سنگ قرار دارد.

مناره‌هاى مسجد النّبى:

اولين مناره مسجد النبى صلى الله عليه و آله توسط غلامى از عباس بن عبد المطلب كه او را كلاب مى‌گفتند ساخته شد، ولى در حقيقت مناره‌هاى اصلى در دوران عمر بن عبد العزيز و الى‌