فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٦٥ - محل انجام حلق و تقصير

محل انجام حلق و تقصير:

١٣٢٣- محل انجام حلق و تقصير منى‌ است؛ و جائز نيست در حال اختيار حلق و تقصير را در جاى ديگرى غير از منى‌ انجام دهند.

١٣٢٤- اگر كسى در اثر فراموشى يا ندانستن مسأله يا از روى علم و عمد پيش از انجام حلق يا تقصير از منى خارج شود، بايد برگردد و در منى حلق يا تقصير را انجام دهد؛ و اگر برگشتن به منى برايش ممكن نيست يا مشقّت دارد، بايد در هر جا كه هست حلق يا تقصير را بجا آورد و در صورت امكان مو يا ناخن خود را به منى بفرستد تا در آنجا دفن شود؛ هرچند فرستادن آن واجب نيست بلكه مستحب است.

١٣٢٥- كسى كه در خارج از منى حلق يا تقصير نموده و اعمال مترتبه حجّ را انجام داده و پس از آن عمره مفرده را انجام داده است، از احرام خارج نمى‌شود، و عمره او هم صحيح نمى‌باشد.

١٣٢٦- هرگاه شخصى در حجّ سال قبل و در حجّ امسال حلق يا تقصير را در خارج از منى انجام داده باشد، بايد حلق يا تقصير را در منى اعاده كند- و انجام يك حلق يا تقصير كافى است- و بعد طواف و نماز طواف و سعى بين صفا و مروة از سال قبل را اعاده نمايد، و احتياطاً طواف و نماز طواف و سعى بين صفا و مروة از امسال را نيز بجا آورد، و بعد كفايت مى‌كند كه يك طواف نساء و نماز طواف نساء انجام دهد؛ اگرچه بنابر ظاهر احرام براى عمره و حجّ امسال صحيح نبوده است.

١٣٢٧- هرگاه شخص صَرورَة به حجّ نيابتى مشرّف شود و به اعتقاد اينكه مرز بين وادى مُحَسِّر و منى جزء منى است در آنجا سر خود را بتراشد و سال بعد هم به عنوان حَجّة الإسلام به حجّ برود و در منى تقصير نمايد و در سال ديگر هم به حجّ برود و به قصد ما فى الذّمة محرم شود و در اين بين متوجه شود كه در حجّ نيابتى سر خود را در خارج از منى تراشيده و آن صحيح نبوده است؛ اگر در اين حجّ به قصد ما فى الذّمة در منى حلق نمايد و بقيه اعمال را نيز به قصد ما فى الذّمة انجام دهد، اين حجّ از حجّ نيابتى‌