فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٤١٢ - احكام محصور

«روزه به جاى قربانى» بيان شد بدل از قربانى روزه بگيرد.

احكام محصور:

حصر به معنى حبس است، و محصور كسى است كه پس از پوشيدن لباس احرام، به سبب بيمارى و امثال آن نتواند اعمال عمره يا حجّ را بجا آورد.

١٥٠٩- اگر كسى به قصد عمره يا حجّ احرام ببندد، واجب است آن را تمام كند؛ و اگر تمام نكند در احرام باقى مى‌ماند؛ و چنانچه محصور شود و نتواند آن را تمام كند، بايد به احكامى كه براى محصور بيان مى‌شوند عمل نمايد.

١٥١٠- اگر كسى براى عمره مفرده محرم شود و در اثر بيمارى نتواند وارد مكّه معظّمه شود و بخواهد از احرام خارج گردد، بايد با اين قصد يك قربانى بدهد؛ و بنابر احتياط واجب قربانى يا پول آن را به وسيله شخص مورد اعتمادى به مكّه معظّمه بفرستد، و با او قرار بگذارد كه در روز خاص و ساعت معيّنى به نيابت او- بنابر احتياط- به نيّت خارج شدن منوبٌ عنه از احرام، آن را ذبح كند، و پس از رسيدن ساعت تعيين شده خودش تقصير كند و با انجام اينها همه محرّمات احرام بر او حلال مى‌شوند؛ مگر صيد در خارج از حرم و امور مذكور در فقره (١٣٤٦) در رابطه با زن، كه بايد پس از برطرف شدن بيمارى، اعمال عمره مفرده را انجام دهد تا اين دو چيز نيز بر او حلال شوند؛ اما اگر محرم به احرام عمره تمتع باشد، بعد از قربانى تمام محرّمات احرام- حتى صيد در خارج از حرم و امور مذكور در فقره (١٣٤٦) در رابطه با زن، بر او حلال مى‌شوند.

١٥١١- اگر كسى براى حجّ احرام ببندد و در اثر بيمارى نتواند اعمال آن را انجام دهد، بايد به قصد خروج از احرام يك قربانى بدهد؛ و بنابر احتياط واجب قربانى يا پول آن را به وسيله شخص مورد اعتمادى به منى‌ بفرستد- همچنانكه در فقره قبل بيان شد- تا در روز عيد به نيابت از او به قصد خارج شدن منوبٌ عنه از احرام قربانى كند، و آنگاه در روز عيد در ساعت تعيين شده حلق يا تقصير كند، و در اين صورت همه محرمات احرام بر او حلال مى‌شوند؛ مگر صيد در خارج از حرم و امور مذكور در فقره (١٣٤٦) در