فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٧ - ششم - صدقه دادن در ابتداء سفر

مسلمان كه هنگام اراده سفر، برادران دينى خود را آگاه كند كه به مسافرت مى‌رود، و حق است بر برادران دينى او كه هنگام بازگشت او از سفر، به ديدارش بروند».

چهارم- وصيّت:

١٦- مستحب است مسافر قبل از شروع به سفر وصيت كند، خصوصاً نسبت به حقوق واجبه و اداء ديون؛ و خوب است راجع به وصيت، به گونه‌اى كه در جلد اول بخش احكام اموات صفحه ٢٤٩ ضمن تيتر «وظائف بيمار هنگام ظهور نشانه‌هاى مرگ» بيان شده است عمل كند.

پنجم- توديع عيال:

١٧- كسى كه مى‌خواهد به سفر برود، مستحب است هنگام بيرون رفتن از منزل، بعد از خواندن دو يا چهار ركعت نماز، عائله خود را نزد خداوند متعال وديعه و امانت بگذارد، و خدا را سرپرست آنها قرار دهد و بگويد:

«اللَّهُمَّ إِنّي‌ اسْتَوْدِعُكَ نَفْسي‌ وَ أَهْلي‌ وَ مالي‌ وَ ذُرِّيَّتي‌ وَ دُنْيايَ وَ آخِرَتي‌ وَ أَمانَتي‌ وَ خاتِمَةَ عَمَلي‌».

و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام منقول است كه فرمودند: «ممكن نيست مرد، خليفه و سرپرستى بر اهل خود بهتر از اين قرار دهد، و كسى دعاء نمى‌كند به اين دعاء مگر اينكه خداى عزّ و جلّ خواسته‌هاى او را به او عطاء مى‌فرمايد».

ششم- صدقه دادن در ابتداء سفر:

١٨- مستحب است مسافر در ابتداء سفر صدقه بدهد، و مستحب است صدقه را در هنگام سوار شدن بپردازد، خصوصاً اگر مصادف با ايام منحوسه يا مصادف با فال بد باشد، و در اخبار شريفه بطور مستفيضه وارد شده است كه نحوست سفر را با صدقه رفع نماييد، و سلامتى خود را با تصدّق چيزى كه براى شما ميسّر است از خدا بخريد.