فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٤٣ - بيست و دو روايت مربوط به ترغيب و تشويق

بازارهاى آخرتند، كسى كه ملازم آن دو باشد در ضمانت خدا است، اگر باقيش بگذارد، او را به اهل و عيالش برمى‌گرداند؛ و اگر بميراندش، او را داخل بهشت مى‌فرمايد».

ز: و نيز از آن حضرت عليه السلام نقل شده است كه فرمودند: «اگر خواسته‌اش [اعمال حجّ يا عمره‌] را درك كند خداوند او را مى‌آمرزد، و اگر اجل مهلتش ندهد [كه اعمال حجّ يا عمره را بجا آورد] اجر او با خداوند عزّ و جلّ مى‌باشد».

ح: و در روايت ديگر از آن حضرت عليه السلام به اين مضمون وارد شده است كه: «اگر در حالى كه متوجه مكّه معظّمه است بميرد، خداوند گناهان او را مى‌آمرزد؛ و اگر در حال احرام بميرد، خداوند او را در حالى كه تلبيه مى‌گويد مبعوث مى‌فرمايد؛ و اگر در يكى از حرمين بميرد، خداوند او را در حالى كه از آمِنين است مبعوث مى‌فرمايد؛ و اگر در حال برگشت از مكّه معظّمه بميرد، خداوند جميع گناهانش را مى‌آمرزد».

ط: و در ضمن حديث شريف قبل است كه حضرت امام صادق عليه السلام فرمودند:

«همانا بعضى از گناهان است كه بخشيده نمى‌شود مگر به سبب وقوف در عرفات».

ى: و در حديث ديگرى از آن حضرت عليه السلام منقول است كه فرمودند: «حجّ برتر از بنده آزاد كردن بلكه برتر از هفتاد بنده آزاد كردن است».

ك: و در روايت ديگر از آن حضرت عليه السلام نقل شده است كه فرمودند: «كسى كه چهار حجّ انجام دهد، فشار قبر به او نمى‌رسد».

ل: و در حديثى از آن حضرت عليه السلام روايت شده است: «حجّى كه نيكو انجام داده شود و عمره‌اى كه با سعى [و دقت‌] انجام داده شود، فقر و مرگ ناگوار را دفع مى‌كنند».

م: و در روايتى وارد شده است كه مردى در مسجد الحرام از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام پرسيد: وِزر [و گناه‌] چه كسى از همه سنگين‌تر است؟ آن حضرت فرمودند: «كسى كه وقوف به عرفات و مشعر را انجام دهد و بين صفا و مروة سعى نمايد و خانه خدا را طواف كند و پشت مقام ابراهيم نماز طواف بخواند سپس در نفس خود بگذراند اين گمان را كه خداوند او را نيامرزيده، وِزر او از همه سنگين‌تر است».