فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٤١١ - احكام مصدود

شد كه وقت حجّ تمتع گذشته است، در اين صورت بايد حجّ إفراد بجا آورد و پس از آن يك عمره مفرده انجام دهد، و در اين صورت حجّ او صحيح است و از حَجّة الإسلام كفايت مى‌كند؛ و اگر وقت حجّ بطور كلّى گذشته است، در اين صورت بنابر احتياط بايد بين عمره مفرده و عمل به وظيفه مصدود جمع كند؛ هرچند بنابر اقوى انجام عمره مفرده كافى است.

١٥٠٥- كسى كه از انجام عمره تمتع و حجّ تمتع واجب منع شده و به دستورى كه گفته شد از احرام خارج شده است، چنانچه در همان سال مانع برطرف شود و ممكن باشد، بايد دوباره محرم شود و عمره و حجّ را در همان سال بجا آورد؛ و اگر مانع برطرف نشود و از سالهاى گذشته عمره و حجّ بر او واجب و مستقر باشد و يا استطاعت او تا سال بعد باقى بماند، بايد در سال بعد عمره و حجّ را بجا آورد؛ اما اگر سال اول استطاعت او است و استطاعت تا سال بعد باقى نمى‌ماند، لازم نيست در سال بعد حجّ بجا آورد، و معلوم مى‌شود استطاعت نداشته است؛ ولى اگر وقت باقى است و مى‌تواند نائب بگيرد، بنابر احتياط واجب بايد همانجا به كسى نيابت دهد كه بجاى او عمره و حجّ بجا آورد، و همچنين است حكم كسى كه حجّ إفراد يا قِران يا عمره مفرده بر او واجب بوده و در حال انجام آن مصدود شود و از احرام خارج گردد؛ و اگر در حجّ مستحب يا عمره مستحب مصدود شود، قضاء آن در سال بعد واجب نيست؛ هرچند خوب است.

١٥٠٦- اگر كسى حجّ خود را فاسد كند و بعد مصدود شود، ظاهراً حكم مصدود بر او جارى است؛ ولى علاوه بر قربانى كه براى صدّ لازم است، بايد كفاره إفساد حجّ را هم بدهد.

١٥٠٧- كسى كه قربانى همراه خود به مكّه معظّمه مى‌برد، چنانچه مصدود شود و همان را ذبح كند كافى است، و قربانى ديگرى بر او واجب نمى‌باشد.

١٥٠٨- شخص مصدود كه بايد با قربانى و حلق يا تقصير از احرام خارج شود، اگر دسترسى به قربانى نداشته باشد- چه قربانى يافت نشود و چه يافت شود ولى مصدود براى تهيه آن پول نداشته باشد- بايد به ترتيبى كه در اعمال و واجبات منى‌ ذيل تيتر