فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٤٨ - شرائط مربوط به حيوان قربانى

حرام ديگر بپردازد؛ ولى اگر آن را با پول كلّى در ذمّه خريده باشد، و پس از معامله بر حسب اتفاق بدهى خود را از مال حرام يا مالى كه به آن خمس يا زكات تعلق گرفته است بدهد، هرچند ذمّه او برى‌ء نمى‌شود ولى تصرف در آن و ذبح يا نحر آن مانعى ندارد.

شرط دوم:

١٢٢٤- حيوانى كه براى قربانى ذبح يا نحر مى‌شود، نبايد گوشت آن بالعرض حرام شده باشد، پس اگر كسى مثلًا گوسفند يا گاو موطوئه را به عنوان قربانى ذبح يا نحر كند كافى نيست.

شرط سوم:

١٢٢٥- اگر حيوان قربانى شتر است، بايد سال پنجم را تمام كرده و داخل در سال ششم شده باشد، و اگر گاو است، بنابر احتياط واجب سال دوم را تمام كرده و داخل در سال سوم شده باشد، و اگر گوسفند است بنابر احتياط سال اول را تمام كرده و داخل در سال دوم شده باشد، و اگر بز است بنابر احتياط سال دوم را تمام كرده و داخل در سال سوم شده باشد.

١٢٢٦- اگر پس از ذبح يا نحر حيوان قربانى معلوم شود كه سن آن حيوان كمتر از سنّ معيّن شده در فقره قبل بوده است، ذبح يا نحر انجام شده كافى نيست.

١٢٢٧- بنابر احتياط واجب حيوان قربانى نبايد خيلى پير باشد.

شرط چهارم:

١٢٢٨- حيوان قربانى بايد تامّ الأجزاء باشد، و نقص آشكار يا پنهان در اجزاءش نباشد، پس اگر حيوان قربانى لنگ يا لوچ يا كور يا گوش بريده يا دم بريده باشد كافى نيست، بلكه اگر شاخ داخلى آن بريده يا شكسته باشد نيز كافى نيست؛ و بنابر احتياط واجب اگر چشمش سفيد شده باشد نيز كافى نيست؛ ولى اگر شاخ بزرگ بيرونى آن بريده يا شكسته باشد يا گوش آن سوراخ يا شكافته باشد مانعى ندارد؛ هرچند خلاف احتياط است.