فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٥٨ - حجة الإسلام آفاقى و حجة الإسلام مكى

خرج نمايد.

١٨- بنابر احتياط، وجوب حَجّة الإسلام بر مكلّف مستطيع- بعد از تحقّق شرائط وجوب- فورى است- به اين معنى كه لازم است در همان سال اول استطاعت به حجّ مشرّف شود، و انجام حجّ را از سال اول استطاعت به تأخير نيندازد؛ و در صورت تأخير از سال اول بايد در سال دوم آن را بجا آورد، و اگر در سال دوم نيز بجا نياورد، بايد در سال سوم آن را بجا آورد و همينطور ...- هرچند فورى نبودن آن خالى از قوّت نيست.

١٩- اگر بعد از حصول استطاعت، تشرّف به حجّ متوقف بر تحصيل مقدّماتى- مانند تهيه اسباب مسافرت- باشد، تحصيل آن مقدّمات بر مكلف مستطيع- بطورى كه در همان سال استطاعت به حجّ برسد- واجب است؛ واگر در تحصيل مقدّمات كوتاهى كند و در همان سال استطاعت به حجّ نرسد، وجوب حجّ بر او مستقرّ مى‌شود.

٢٠- كسى كه حَجّة الإسلام بر ذمّه او مستقر شده است، در هر صورت بايد حجّة الإسلام را انجام دهد، هرچند استطاعت او از بين رفته باشد؛ و اگر از دنيا برود، چنانچه تَرَكه داشته باشد، بايد حَجّة الإسلام را به نيابت از او قضاء كنند، و اگر كسى تبرّعاً نيز حَجّة الإسلام را به نيابت از او انجام دهد صحيح و مُكفى است.

حَجَّة الإسلام آفاقى و حَجَّة الإسلام مكّى:

٢١- كسانى كه محل سكونت آنها چهل و هشت ميل يعنى شانزده فرسخ شرعى يا بيشتر از مكّه معظّمه فاصله دارد[١] آفاقى ناميده مى‌شوند، و وظيفه آنها اين است كه حجّة الإسلام را به صورت تمتع انجام دهند؛ و اهالى مكّه معظّمه و كسانى كه محل سكونت آنها از مكّه معظمه كمتر از چهل و هشت ميل يعنى شانزده فرسخ شرعى با مكّه معظّمه فاصله دارد مكّى ناميده مى‌شوند، و هر وقت مستطيع شوند، مخيّرند بين اينكه‌

[١] - همانطور كه در جلد اول صفحه ٣٣٧ بيان شده است، هر فرسخ شرعى كه معادل با سه ميل است پنج هزارو چهارصد( ٥٤٠٠) متر مى‌باشد، بنابر اين شانزده فرسخ شرعى كه معادل با چهل و هشت ميل است هشتاد و شش هزار و چهار صد متر( ٨٦٤٠٠) مى‌باشد.