فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٥٨ - روزه بجاى قربانى

١٢٨٠- كسى كه در سفر به جاى قربانى سه روز روزه گرفته است و بايد هفت روز ديگر نيز در وطن خود روزه بگيرد، چنانچه پس از مراجعت به وطن خود به شهر ديگرى برود و در آنجا اقامت كند، مى‌تواند هفت روز روزه را در آنجا بگيرد.

١٢٨١- كسى كه بايد به جاى قربانى ده روز روزه بگيرد، اگر پيش از گرفتن سه روز روزه مذكور در فقره (١٢٧٤) از دنيا برود، بايد ولىّ او آن سه روز روزه را بجاى او بگيرد؛ ولى گرفتن هفت روز روزه ديگر لازم نيست.

١٢٨٢- شخصى كه در روز عيد قربان در حال رمى جمره عقبة پول خود را گم كرده است و چون براى قربانى پول ندارد آن را مبدل به روزه نموده و تصميم دارد بعد از ايام تشريق شروع به گرفتن سه روز روزه كند، مى‌تواند روز عيد حلق يا تقصير را انجام دهد.

١٢٨٣- كسى كه نه قربانى دارد و نه پول آن را، اگر بدون مشقّت مى‌تواند قرض بگيرد و قربانى تهيه نمايد و چيزى هم دارد كه قرض خود را با آن اداء كند، بايد قرض بگيرد و قربانى نمايد.

١٢٨٤- كسى كه نه قربانى دارد و نه پول آن را، اگر از اشيائى كه در سفر با خود دارد چيز زائد بر احتياج و مؤنه سفر كه به اندازه پول قربانى است دارد، در صورتى كه برايش مشقّت نداشته باشد بايد آن را بفروشد و قربانى كند.

١٢٨٥- كسى كه نه قربانى دارد و نه پول آن را و نه چيزى كه بفروشد ولى مى‌تواند با كسب پول تهيه نمايد، واجب نيست كسب كند؛ اما اگر كسب كرد و پول بدست آورد واجب است قربانى نمايد.