فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٢٨ - دوم - طهارت حدثيهوضوء يا غسل يا تيمم

٧٧٧- كسى كه طواف را براى خدا بجا مى‌آورد، اگر رضاء ديگران را هم در آن شركت دهد و طواف او خالص براى خدا نباشد، طوافش باطل است.

٧٧٨- لازم نيست شخص طواف كننده نيت طواف را بر زبان بياورد يا از قلب خود بگذارند، بلكه همين قدر كه بنا داشته باشد براى انجام فرمان خداوند متعال طواف كند و با اين بنا مشغول طواف شود كافى است.

٧٧٩- مستحب است انسان هر طوافى را كه مى‌خواهد انجام دهد نيت آن را به زبان آورد، مثلًا در طواف عمره تمتع از حَجَّة الإسلام بگويد:

«هفت دور طواف عمره تمتع از حَجّة الإسلام را جهت انجام فرمان خداوند متعال بجا مى‌آورم قربةً الى الله».

٧٨٠- اگر كسى در دل خود نيت طواف كرده و به قصد طواف حركت كند و مقدارى راه برود و بعد گمان كند كه نيت را بايد به زبان بگويد لذا برگردد تا نيت را با زبان بگويد و طواف را از نو شروع كند، طوافش اشكال دارد، زيرا آن مقدار از طواف را كه انجام داده است به مجموع طواف او اضافه مى‌شود، بنابر اين چنين شخصى پس از آنكه براى به زبان آوردن نيت برگشت، ابتداء بايد با انجام يكى از اعمالى كه طواف را باطل مى‌كنند از طواف اول خارج شود، سپس طواف را از نو شروع كند.

٧٨١- اگر كسى در يكى از شوطها مثلًا از حجر الأسود تا ابتداء حِجر حضرت اسماعيل عليه السلام را بپيمايد و خيال كند كه چون از اول اين شوط نيت جداگانه نكرده است بايد آن را اعاده نمايد لذا بقيه آن شوط را بدون نيت طواف برود تا به حجر الأسود برسد و دوباره نيت نموده و آن شوط را مجدداً شروع كند، طوافش اشكال دارد.

دوم- طهارت حَدَثيّه (وضوء يا غسل يا تيمّم):

٧٨٢- شخص طواف كننده بايد هم از حدث اكبر- يعنى جنابت، استحاضه، حيض، نفاس و مسّ ميت- كه موجب غسل است و هم از حدث اصغر كه موجب وضوء است پاك باشد.

٧٨٣- طهارت از حدث در طواف واجب شرط است، خواه طواف عمره باشد يا