فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٣ - آداب و مستحبات مربوط به سفر حج و عمره

اهل بيت، حجّ صروره ما و مهريّه‌هاى زنان ما و كفنهاى ما از پاك‌ترين اموال ما است».[١]

سوم: هنگام خروج از مكّه معظّمه نيت بازگشت داشته باشند، و از خداوند بخواهند كه به آنها توفيق بازگشت به مكّه معظّمه را عنايت فرمايد؛ و نيت برنگشتن در اين هنگام كراهت دارد، از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت شده است كه فرمودند: «كسى كه از مكّه معظّمه برگردد و نيت حجّ در سال آينده داشته باشد، عمرش دراز مى‌گردد؛ و كسى كه از مكّه معظّمه خارج شود و نيت برگشتن به آن مكان شريف را نداشته باشد، اجل او نزديك مى‌گردد وعذاب او نزديك مى‌شود»، و مثل اين روايت از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام نيز بطور مستفيض وارد شده است، و همچنين از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت شده است كه به عيسى بن ابى منصور فرمودند: «يا عيسى من دوست دارم خداوند تو را پس از هر حجّى، مهيّا براى حجّ ببيند».

چهارم: بعد از بالا آمدن آفتاب، از حرمين شريفين- حرم مكّه معظّمه و حرم مدينه منوّره خارج نشوند- مگر بعد از خواندن نماز ظهر و عصر.

پنجم: اگر از طريق عراق به حجّ مشرّف شده‌اند، ابتداء به زيارت حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله بروند.

ششم: براى تشرّف به حجّ و عمره، بر شتر جلّال- شترى كه نجاستخوار است- سوار نشوند، زيرا كراهت دارد؛ ولى بعيد نيست كه اين كراهت مختص به انجام مناسك حجّ و عمره بر آن شتر باشد، نه سوار شدن بر آن شتر براى پيمودن راه تا رسيدن به مكّه معظّمه.

هفتم: اين سفر را سفر آخرت خود قرار دهند، و محافظت بر تصحيح نيت‌

[١] - و از حضرات ائمه اطهار عليهم السلام روايت شده است: كسى كه با مال حرام حجّ بجا آورد، وقتى كه لبّيك مى‌گويد به او نداء مى‌شود:« لا لَبَّيْكَ عَبْدي‌ وَ لا سَعْدَيْكَ»، و از حضرت امام باقر عليه السلام روايت شده است كه فرمودند:« هركس از چهار طريق مال بدست آورد، چهار چيز از او قبول نمى‌شود، كسى كه مال را با غَلول- گول زدن- يا رباء يا خيانت يا سرقت بدست آورد، قبول نمى‌شود از او زكات و صدقه و حجّ و عمره».