فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٦٣ - شرط اول - بلوغ

شرط اول- بلوغ:

٤٢- حجّ بر شخص نابالغ واجب نيست، اگرچه زمان بلوغش نزديك باشد.

٤٣- اگر شخص نابالغ حجّ بجا آورد، حجّش صحيح است؛ ولى كفايت از حَجّة الإسلام نمى‌كند.

٤٤- اگر شخص نابالغ به حجّ برود و پيش از اينكه در ميقات محرم شود بالغ گردد، چنانچه از همانجا مستطيع باشد، واجب است به نيّت حَجَّة الإسلام احرام ببندد و حَجَّة الإسلام را بجا آورد؛ ولى اگر مستطيع نباشد، حجّ بر او واجب نيست، و چنانچه حجّ بجا آورد كفايت از حَجّة الإسلام نمى‌كند.

٤٥- اگر شخص نابالغ براى حجّ احرام ببندد و در هنگام وقوف در مشعر الحرام بالغ شود، حجّ او از حَجّة الإسلام كفايت مى‌كند.

٤٦- كسى كه گمان مى‌كند بالغ نشده است، اگر قصد حجّ استحبابى كند و بعد معلوم شود كه در هنگام انجام آن حجّ بالغ بوده است، حجّ او از حَجّة الإسلام كفايت مى‌كند.

٤٧- حجّ بچّه مميّز صحيح است، اگرچه ولّى او اذن ندهد.

٤٨- مستحب است ولىّ طفل غير مميّز آن طفل را محرم كند، و در هنگام پوشاندن لباس احرام به او، نيّت كند كه اين طفل را محرم مى‌كنم براى حجّ قربةً الى اللَّه يا اين طفل را محرم مى‌كنم براى عمره تمتع قربةً الى اللَّه.

٤٩- پس از آنكه ولىّ طفل غير مميّز از طرف او نيّت احرام كرد و او را محرم نمود، مستحب است كه در صورت امكان تلبيه- كه در صفحات ١٧٠ و ١٧١ بيان شده است- را به او تلقين كند؛ و اگر ممكن نيست، خودش بجاى او تلبيه بگويد.

٥٠- منظور از ولىّ در اين مقام، ولىّ شرعى است، يعنى پدر و جدّ پدرى و هركسى كه از ناحيه يكى از اين دو نفر با اختيارات تام اجازه داشته باشد؛ و در صورت نبود آنها حاكم شرع يا هركسى كه از ناحيه حاكم شرع با اختيارات تام اجازه داشته باشد؛ و مادر در اينجا به دليل خاص ملحق به ولىّ شرعى مى‌باشد.

٥١- بعد از آنكه طفل محرم شد يا او را محرم كردند، بايد ولىّ آن طفل به او دستور