فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٥٠ - هفتم - طواف هفت شوط كامل باشد

و رجاء چندين مرتبه تكرار مى‌كنند و خودشان نيز مى‌دانند كه عملشان خالى از نقص است، چون اين گونه اعمال به حدّ وسواس مى‌رسد نبايد انجام دهند.

راه رفتن با اختيار در حال طواف:

٨٨٠- اگر در حال طواف، فشار جمعيت انسان را بدون اختيار با خود ببرد به گونه‌اى كه حركت او به اختيار و اراده خودش نباشد، كفايت از طواف نمى‌كند، و در اين صورت اگر امكان دارد بايد برگردد و هر مقدار از طواف را كه اينگونه انجام داده است تدارك كند؛ و اگر امكان ندارد، مى‌تواند همان دور را بدون نيت تا محلى كه راه را بدون اختيار رفته است برود و از همانجا مجدّداً قصد طواف نمايد؛ و اگر بر خلاف آنچه گفته شد عمل كند، يعنى آن مقدار از اين شوط را كه به قصد طواف آمده بود رها كند و آن شوط را از اول انجام دهد، طوافش باطل است و بايد آن را اعاده نمايد، و همچنين است اگر كسى در حال طواف شخصى را كه زمين افتاده بود بلند كند و به همين جهت چند قدم بدون نيّت طواف به جلو بردارد.

٨٨١- اگر كسى در حال طواف يقين كند كه مثلًا حدود سه متر در دور دوم و چهار متر در دور چهارم اختيار از او سلب شده و بدون اختيار طواف كرده است، در اين صورت طوافش صحيح نيست و بايد ان را اعاده نمايد.

٨٨٢- طواف كننده مى‌تواند در حال طواف تند يا آهسته برود يا بدود و يا سواره طواف كند؛ ولى خوب است حركت او به نحو متعارف باشد و به گونه‌اى طواف كند كه ديگران را اذيّت ننمايد؛ و اگر شخصى عمداً در موقع طواف باعث اذيت و ايذاء ديگران شود، چنانچه واقعاً متعمّد باشد، به گونه‌اى كه اتحاد امر و نهى حاصل شود- به اين معنى كه قصد اذيت و ايذاء ديگران متحّد با نيت طواف باشد- طوافش اشكال دارد.

٨٨٣- اگر محرم به واسطه بيمارى نتواند بطور عادى طواف كند و تا آخرين فرصت ممكن نيز قدرت پيدا نكند، بايد به ترتيبى كه در ذيل ذكر مى‌شود عمل كند:

١- چنانچه ممكن است بطورى كه پاهايش به زمين كشيده شود او را طواف دهند، بايد به همين صورت عمل نمايند.