فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٤٣ - سوم - انجام ذبح يا نحر در منى

١١٩٤- اگر كسى حيوانى را كه براى قربانى خريده است گم كند، بايد حيوان ديگرى براى قربانى بخرد؛ و چنانچه حيوان اوّلى قبل از ذبح يا نحر حيوان دومى پيدا شود، بايد حيوان اوّلى را ذبح كند، و در حيوان دومى مختار است كه آن را ذبح يا نحر كند يا نه؛ ولى اگر بعد از ذبح يا نحر حيوان دومى حيوان اوّلى پيدا شود، اولى‌ و احوط آن است كه حيوان اوّلى را هم ذبح يا نحر نمايد.

١١٩٥- اگر كسى حيوان قربانى گم شده‌اى را پيدا كند، بايد تا روز دوازدهم ذى الحجّة اعلام كند؛ و اگر صاحبش پيدا نشد، در عصر روز دوازدهم به نيّت صاحبش آن را قربانى نمايد.

١١٩٦- اگر كسى بعد از بريدن رگهاى چهارگانه گردن حيوان قربانى در حالى كه آن حيوان هنوز زنده است گردن آن را جدا كند، مرتكب حرام شده است و بنابر احتياط لازم گوشت آن قربانى حلال نيست.

١١٩٧- رو به قبله بودن حيوان قربانى در حال بريدن رگهاى چهارگانه كافى است، و اگر بعد از بريدن رگهاى مذكور حيوان را رها كنند يا آن را روى قربانيهاى ديگر بيندازند و پشت به قبله جان بدهد اشكال ندارد.

١١٩٨- شخص محرمى كه لباس احرامش بر اثر ذبح يا نحر حيوان قربانى نجس شده است، در صورت امكان بايد لباس احرام خود را تطهير نمايد، هرچند نجس شدن لباس احرام به سبب ذبح يا نحر ضرر به احرام و ذبح يا نحر وارد نمى‌كند.

سوم- انجام ذبح يا نحر در منى‌:

١١٩٩- حيوان قربانى بايد در منى ذبح يا نَحر شود؛ و اگر كسى در حال اختيار در جاى ديگرى غير از منى‌ حيوان قربانى را ذبح يا نَحر نمايد كافى نيست.

١٢٠٠- اگر قربانگاه را در خارج از منى بسازند و بطور كلى از قربانى كردن در منى جلوگيرى نمايند، چنانچه براى كسى كه مكلف به قربانى است ممكن باشد، بايد در روز بعد- يعنى روز يازدهم ذى الحجّة- تا آخر ايام تشريق بلكه تا آخر ذى الحجّة در منى قربانى كند، هرچند به وسيله نائب گرفتن باشد؛ ولى اگر بطور كلى قربانى كردن در