فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٩١ - ششم - عقد ازدواج و گواه شدن بر آن

است، هرچند جاهل به مسأله باشد.

٥٨٢- اگر شخص محرم زنى را براى خودش عقد كند و به آن زن دخول نمايد، يا فرد ديگرى زنى را براى محرم عقد كند و شخص محرم به آن زن دخول نمايد، در صورتى كه فرد عاقد و زوج و زوجه عالم به حرمت عقد در حال احرام باشند، هركدام از آنها بايد يك شتر كفّاره بدهد، چه زن و عقد كننده در حال احرام باشند و چه در حال احرام نباشند؛ و اگر شخص محرم به آن زن دخول نكند، بر هيچكدام از آنها كفّاره واجب نيست؛ و اگر فقط بعضى از آنها عالم به حرمت عقد در حال احرام باشند، كفاره فقط بر آن بعض واجب است.

٥٨٣- اگر كسى در حال احرام با علم به اينكه عقد در حال احرام حرام است زنى را براى خودش عقد كند، عقد باطل است و آن زن براى هميشه بر او حرام مى‌شود؛ ولى اگر جاهل به مسأله بوده، عقد باطل است اما پس از تمام شدن احرام مى‌تواند با آن زن ازدواج كند؛ هرچند خوب است كه با او ازدواج نكند، بخصوص اگر با او نزديكى كرده باشد، و ظاهراً در اين حكم فرقى بين عقد دائم عقد غير دائم نيست.

٥٨٤- كسى كه در حال احرام است، اگر بداند كه عقد كردن در حال احرام حرام است لكن فراموش كند و در حال احرام زنى را براى خود عقد نمايد، در اين صورت عقد او باطل است؛ و احوط آن است كه بعد از خروج از احرام هيچ وقت با آن زن ازدواج نكند.

٥٨٥- كسى كه لباس احرام پوشيده و نيت احرام كرده و لكن هنوز تلبيه نگفته است، عقد كردن او اشكال ندارد.

٥٨٦- اگر كسى در حال احرام با علم به حرمت عقد كردن در حال احرام زنى را عقد نمايد، و سپس كشف شود كه موقع احرام بستن تلبيه نگفته است، چون احرام منعقد نشده است عقد او صحيح مى‌باشد.

٥٨٧- بنابر احتياط واجب شخص مُحرم نبايد زنى را كه در حال احرام است براى مرد ديگرى عقد كند، هرچند آن مرد در حال احرام نباشد؛ و اگر عقد كرد، نبايد آن مرد با