فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٠٣ - واجب اول - نيت

تأخير آن تا وقتى كه بتواند وقوف اختيارى عرفات- كه از ظهر روز نهم ذى الحجّة تا غروب آن روز است- را درك نمايد جائز است؛ و اولى و احوط آن است كه احرام حجّ تمتع در روز هشتم ذى الحجّة- يوم التروية- واقع شود.

١٠٦٦- افراد پير و بيمار و ضعيف، در صورتى كه از ازدحام جمعيت بترسند، مى‌توانند تا سه روز قبل از هشتم ذى الحجّة براى حجّ تمتع احرام ببندند، و قبل از سائر مردم از مكّه معظّمه خارج شوند.

١٠٦٧- افراد معذورى كه بر آنها جائز است اعمال مكّه معظّمه را بر وقوف در عرفات و مشعر الحرام مقدم كنند- و در فقره (١٣٧٣) بيان شده‌اند- بايد آن اعمال را پس از احرام حجّ تمتع بجا آورند؛ و اگر از روى ندانستن مسأله آن اعمال را بدون احرام انجام دهند، كفايت نمى‌كند و بايد پس از احرام آن اعمال را اعاده نمايند.

١٠٦٨- كسى كه حجّ بجا مى‌آورد، جائز نيست قبل از تمام شدن اعمال حجّ براى عمره مفرده محرم شود؛ بلى، بعد از اتمام اعمال حجّ و قبل از طواف نساء مانعى ندارد.

واجبات مربوط به احرام حجّ تمتع:

١٠٦٩- در تحقّق احرام حجّ تمتع سه چيز واجب است: ١- نيّت، ٢- تلبييه (گفتن لبّيك‌هاى واجب)، ٣- پوشيدن لباس احرام.

واجب اول- نيت:

١٠٧٠- احرام حجّ تمتع نيز بايد مانند سائر واجبات حجّ با نيت خالص و براى اطاعت خداوند متعال و بدون رياء باشد.

١٠٧١- رياء در احرام باعث بطلان احرام مى‌باشد، و اگر كسى با چنين احرامى حجّ خود را به اتمام برساند، حجّ او باطل مى‌باشد.

١٠٧٢- در تحقّق نيت احرام وجود داعى و انگيزه كافى است، و به زبان آوردن آن و نيز خطور دادن آن به قلب لازم نيست؛ هرچند مستحب است نيت آن را بر زبان جارى كنند، مثلًا بگويند: