إحقاق الحق و إزهاق الباطل - التستري، القاضي نور الله - الصفحة ٦٤٧ - الجو المحيط بظهور المهدي كما صوره أحد علماء المسلمين القدامى

و با وجود اين جمعى اعتقاد كنند كه او هست و بالفعل امام است و مردم در عهد امامت اويند، و او لطف حق تعالى است نسبت با مردم و حال آنكه لطف، آن است كه موجب تقرب بندگان شود به طاعت نزديك كرده‌اند، و چگونه امام و خليفه باشد كسى كه اصلا ظاهر نيست و اثر عدل او به مردم نمى‌رسد.

و نيز حضرت پيغمبر فرمود كه: اسم او موافق اسم من باشد و اسم پدر او موافق اسم پدر من باشد، و حال آنكه پدر او حسن نام داشته و پدر حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم عبد اللّه نام داشته. و اين طايفه مى‌گويند كه: چون مهد [و] يت پسر امام حسن عسكري بعدي تمام دارد از روى عقل و نقل، پس ظاهر آن است كه مهدى شخصى باشد از اولاد حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم كه در آخر زمان پيدا شود، و هنوز متولد نشده.

اين است مذهب جماعتى بسيار از مسلمانان در باب مهدى، و دلايل ايشان اينهاست كه ياد كرديم.

و جماعتى ديگر از اهل اسلام كه ايشان را اماميه گويند بر آنند كه امام دوازدهم محمد بن الحسن العسكري است و كنيت او ابو القاسم است و او در وقتى كه متولد شده متوكل خليفه در قصد اولاد امام حسن بوده و او را زهر داده و بعد از وفات امام حسن او چهار ساله بوده و در سرداب خانه امام حسن عسكري او را پوشيده داشته‌اند و حق تعالى او را از شر دشمنان نگاه داشته و محفوظ ساخته و لازم نيست كه فرزندى كه او را پوشيده دارند وجود او متواتر و مستفاض باشد و همه كس او را ببينند و بدانند، چون شيعه و دوستان ايشان مى‌دانند كه امام حسن را پسرى بوده اسم او محمد و به نص امام حسن، امامت او ثابت شده و او را در سرداب خانه امام حسن پوشيده داشته‌اند و امام حسن فرموده كه او مظهر منتظر موعود و شيعه و دوستان او را ديده‌اند و در هر وقت بر دوستان خود ظاهر مى‌كرد.

و آثار لطف او در عالم منتشر است چگونه منع وجود او و امامت او توان كرد؟