إحقاق الحق و إزهاق الباطل - التستري، القاضي نور الله - الصفحة ٥٤ - كلماته عليه السلام و مواعظه

أبي الحسن علي النقي هادي بن محمد كنيت آن حضرت ابو الحسن است همچون كنيت جد خود على بن موسى (ع) و آن حضرت را از اولاد، امام حسن عسكري [ع‌] بوده كه بعد از آن حضرت امام است. و والده آن حضرت ام الولد بوده و از جمله القاب آن حضرت يكى نقى است يعنى پاكيزه از جميع عيوب. و اين اشارت است به عصمت و طهارت آن حضرت و پاكيزگى از عيوب حسبي و نسبى با آنكه آن حضرت نقاوه و برگزيده ائمه عظام و اجداد كرام خود است. ديگر از القاب آن حضرت هادى است زيرا كه او را نماينده مردمان است به طريق صواب و حق، و اللّه الهادي.

الشهيد بكيد الأعداء المقبور بسرّ من رأى آن حضرت شهيد است به كيد دشمنان. و اين اشارت است بدانكه آن حضرت را زهر دادند. و در كتاب كشف الغمة روايت كند كه چون حضرت امام نقى خسته شد.

تمامى رءوس بنى هاشم و اكابر سر من رأى همه اوقات ملازم بودند و اطباء تردد مى‌كردند. و خليفه فرموده بود كه اطباء ملازم درگاه او باشند. و شأن و مرتبت او در آن مملكت بسيار بزرگ بود و همه مردم درگاه شده و مهمات خلايق معطل مانده و واقعه مرض آن حضرت بر مردم بسيار دشوار بود تا بعد از چند روز مرض آن حضرت اشتداد يافت و غموم و مصائب مردم زيادت شد و خواطر از انديشه فوت و فراق آن حضرت بسيار مكدر بود. بعد از چند روز آن حضرت وفات فرمود و از دار فانى به جنب جاودانى انتقال كرد.

و ولادت آن حضرت به موضعي بود از ولايت مدينه در نصف ذى الحجة سنه اثنى عشره و مائتين. و در روايتى روز سه شنبه خامس رجب. وفات آن حضرت در