إحقاق الحق و إزهاق الباطل - التستري، القاضي نور الله - الصفحة ٦٥٨ - الجو المحيط بظهور المهدي كما صوره أحد علماء المسلمين القدامى

اللّه عليه و آله و سلم ابو القاسم كنيت بوده است.

و بعضى [در معنى‌] حديث گويند: مراد آن است كه جمع ميان اسم و كنيت من مكنيد. يعنى چون فرزندان را محمد نام كنيد كنيت ايشان را ابو القاسم مسازيد. پس هر يك را على حده تسميه توان كرد، و اين جماعت بر آنند كه اين نهى عام است و مخصوص زمان حضرت پيغمبر نيست و جميع طوائف متفقند در آنكه حضرت امير المؤمنين على از اين حكم مستثنى است و حضرت پيغمبر فرمود كه: تو را فرزندى خواهد بود و او را نام من كن و كنيت او را كنيت من ساز و آن امام محمد حنفيه است كه كنيت او ابو القاسم است.

و بر اين تقدير اگر مراد از حديث نفى تكنّى به كنيت آن حضرت باشد امير المؤمنين مستثنى است و شايد كه حكم در اولاد او سارى باشد پس جايز باشد كنيت امام محمد مهدى ابو القاسم.

و اما سرّ اين كنيت آن است كه حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم حاجب قسمت سعادات دنيوى و اخروى است و همه كس را از سعادت آن حضرت بهره است و كسى ديگر را اين وصف نيست كه مشتمل بر كمال قاسميت باشد، پس اين كنيت مخصوص آن حضرت باشد. و چون ظهور اين وصف در مظهر موعود خواهد، او نيز در اين كنيت مشارك باشد.

و لقب شريف آن حضرت مهدى است زيرا كه راه يافته به اسرار و حقايق الهى [است‌]. عبد صالح هم از القاب آن حضرت است زيرا كه او بنده صالح حضرت پروردگار است كه كمال عبوديت به جاى آورده.

و الحجة القائم المنتظر لزمان الظهور آن حضرت را از جمله القاب يكى حجت قائم است زيرا كه او حجت خداى تعالى است بر بندگان و قائم است، و بيان اين آنكه ائمه هدا وارثان پيغمبرانند در