إحقاق الحق و إزهاق الباطل - التستري، القاضي نور الله - الصفحة ٥٢ - كلماته عليه السلام و مواعظه

السيف الغاضب على رقبة كل مخالف معادي آن حضرت شمشير برنده است بر گردن هر مخالف كه دشمنى كننده باشد. و اين اشارت است بدانكه آن حضرت همچو ساير ائمه مهديين گردن دشمنان دين را به شمشير حجت و برهان قطع مى‌فرموده. و مخالفان را به حكم الهى و قوت امامت در ربقه طاعت و انقياد در مى‌آورده.

روايت كرده‌اند كه برادر آن حضرت كه بر سيرت و طريقه آن حضرت و پدر آن نبوده با آن حضرت در مقام مخالفت و معادات بوده و دعوى امامت مى‌كرده. آن حضرت به حجت و برهان او را الزام كرده و قصد او را باطل گردانيده و آيات امامت و بينات وصايت بر او درست كرده چنانچه او را مجال مخالفت نمانده.

كهف الملهوفين في النوائب و العوادي آن حضرت همچو غار پناه ضعيفان و عاجزان است در حوادث و نوائب روزگار كه بديشان عائد شود. و اين اشارت است بدانكه آن حضرت ملاذ و ملجأ ضعيفان و فقيران بود، و هر كس را اجابتى بود توسل بدو مى‌نمود و آن حضرت او را پناه مى‌داد. و راه نماينده حيرانان اوديه فقر و ضرر بود در وقتى كه حوادث روزگار و نوايب زمان ايشان را عاجز و پريشان مى‌ساخته و دور چرخ بديشان باز مى‌گردانيده.

قاطع العطش من الأكباد الصوادي آن حضرت بازنشاننده تشنگى است از جگرهاى تشنه. و اين اشارت است به اخلاق و مكارم آن حضرت، چنانچه روايت كرده‌اند آن حضرت نسبت به محتاجان در غايت عطوفت و مهربانى بود و هر كس را بدان حضرت حاجتى و مقصدي بود