إحقاق الحق و إزهاق الباطل - التستري، القاضي نور الله - الصفحة ٦٤٩ - الجو المحيط بظهور المهدي كما صوره أحد علماء المسلمين القدامى

صحت آن روايات، تمامى ائمه معصومين را عبد صالح لقب بود و مراد از عبد صالح، عبد اللّه است و لقب حكم نام [را] دارد. پس صحيح باشد كه اسم پدر او عبد اللّه است.

اين است مذهب اماميه از شيعه در باب مهدى و دلايل ايشان بسيار است، و ما شمه [اى‌] در جواب جماعت اول ياد كرديم و اگر تفاصيل طرفين ياد كنيم اين مختصر برنتابد و خلاصه آن مذكور شد و مختار ما آن است كه وجود مهدى در آخر زمان [...].

اين اشارت است به اتصاف ذات آن حضرت به علم و قدرت كه اصل جميع كمالات است زيرا كه حضرت مهدى مظهر موعود است و بايد كه او را به جامعيت كامله باشد و منشأ جميع كمالات اين دو صفت است خصوصا در وجود امام كامل خاتم.

وارث الصفوة المصطفوية آن حضرت ميراث گيرنده برگزيدگى مصطفويست، يعنى آن حضرت به ميراث يافته صفوت و برگزيدگى از عالم كه حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم ده.

[صفات مهدى (ع)]:

و از اينجا شروع است در بيان صفات مهدى. بدانكه حضرت مهدى (ع) نسبت با ائمه و اوليا، نسبت خاتم الأنبياء [را] دارد نسبت با انبيا در آنكه جامع جميع صفات كمال سابقيان باشد و وارث كمالات خاصه هر يك به قدر استعداد، همچنانچه حضرت خاتم الأنبياء جامع جميع صفات كمال پيغمبران متقدم بود [معناى ختم ولايت‌] و حقيقت معنى ختم آن است كه نقطه منتهاى دايره نبوت و امامت منطبق شود بر نقطه مبدأ دايره، و هر آينه كه نقطه منتها چون منطبق شود بر نقطه ابتدا، دايره تمام گردد و ما اين سخن را توضيح كنيم بر وجهى كه تمام افهام آن را دريابند.