کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٠ - ذكر ثالثة الشمس و القمر بنت خير البشر ام الائمة الغرر البتول العذرا فاطمة الزهرا صلوات الله و سلامه عليها

و جعفر بن محمد (ع) روايت مى‌كند كه پدر بزرگوار خود كه رسول اللَّه ٦ فرمود كه اى فاطمه هيچ مى‌دانى كه چرا نام ترا فاطمه كردند؟ أمير المؤمنين (ع) گفت: چرا او را باين تسميه كردند؟

فرمود: از براى آنكه باز گرفته شده او و شيعه او از آتش دوزخ و از ابى جعفر (ع) مرويست كه چون روز قيامت شود فاطمه را (ع) بر در دوزخ گذار افتد و آنجا بايستد و در ميان هر دو چشم هر مردى از مؤمن و كافر نوشته شده باشد كه اين مؤمن است يا كافر و محبانى كه گناه ايشان بسيار بوده باشد امر كرده شوند بدوزخ، فاطمه آن را بخواند كه بر ميان هر دو چشم محبان نوشته گويد: أى معبود و اى سيد من مرا فاطمه نام كردى كه دوستان من و دوستان ذريت مرا از آتش دوزخ بازگيرى و وعده تو حق است كه خلاف نخواهد بود حق جل و علا فرمود كه: راست گفتى أى فاطمه من ترا فاطمه نام كردم كه بازگيرم دوستان تو و دوستان ذريت ترا از آتش دوزخ و من خلاف وعده نخواهم كرد، من امر كردم ايشان را بدوزخ كه تا تو از جهت ايشان شفاعت كنى و من شفاعت ترا بپذيرم تا ظاهر شود بر ملائكه و انبيا و رسل من و أهل موقف را معلوم گردد كه تو نزد من چه مقدار قرب و منزلت دارى، اكنون در ميان چشم ايشان بخوان خواه مؤمن و خواه محب ايشان را دست گرفته از دوزخ بيرون برو در بهشت داخل گردان.

و از امير المؤمنين (ع) منقولست كه از حضرت رسول اللَّه ٦ پرسيدند كه بتول چه معنى دارد كه ما مى‌شنويم يا رسول اللَّه كه مى‌گويند مريم بتول و فاطمه بتول؟ فرمود كه: بتول آنست كه خون حيض را نبيند چه حيض مكروهست در بنات انبيا (ع)