کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٩ - ذكر ثالثة الشمس و القمر بنت خير البشر ام الائمة الغرر البتول العذرا فاطمة الزهرا صلوات الله و سلامه عليها

و جابر گويد كه من هرگز نديدم رفتن فاطمه را مگر كه ياد كرده باشم رفتن رسول اللَّه ٦ را كه يك بار ميل بجانب راست ميفرمود و يك بار ديگر بجانب چپ ابن بابويه رحمه اللَّه روايت كند از اسماء بنت عميس كه او گفت كه من در بعضى از اولاد فاطمه (ع) حاضر بودم هرگز با او خون نديدم، آن حضرت ميفرمود كه فاطمه حوريه‌ايست كه در صورت انسيه مخلوق شده از ابى عبد الله (ع) روايت كند كه فاطمه را (ع) نزد حق تعالى نه نام است: فاطمه، و صديقه و مباركه، و طاهره، و زكيه، و رضيه؛ و مرضيه، و محدثه، و زهرا و تسميه او بفاطمه از جهت آنست كه جدا گشته از شر و شر از او باز گرفته شده، و اگر على (ع) بوجود نمى‌آمد او را كفوى در زمين نميبود و از ابى جعفر (ع) مرويست كه چون فاطمه زهرا متولد شد حق سبحانه و تعالى وحى فرستاد بفرشته كه برود و بزبان محمد ٦ با وى سخن گويد؛ و نام او را فاطمه كند كه من ترا جدا ساخته‌ام و ممتاز گردانيده از ديگر زنان بعلم و باز گرفته‌ام از تو خون حيض را ابو جعفر (ع) فرموده كه: و اللَّه حق سبحانه و تعالى او را امتياز داده بعلم و از خون در روز ميثاق‌