ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٩٦ - اگر من او را از پاى در نياورم او مرا از پاى در خواهد آورد

است كه باعث ابراز جملاتى مانند « قانون طبيعت واجب الاحترام است و ما بايد ارادهء قوىتر بودن خود را به ديگران تحميل كنيم » مى گردد . آيا اين يك وقاحت بىشرمانه نيست كه قانون قوى بايد ضعيف را از بين ببرد ، تا انتخاب اصلح انجام شود « را محترم بشماريم ، ولى عاليترين محصول كارگاه طبيعت را كه حيات و جان آدمى است ، قربانى طبيعت ناآگاه قدرتمندان بنمائيم اگر كلمهء » احترام « واقعاً در جملات اين قدرتپرستان وجود داشته باشد و با اين حال بگوئيم : اين مستان از عقل و خرد سالم برخوردارند ، واى بر رسوائى تكامل عقلانى ما ، كه اين كلمهء باردار عاطفى را براى نابود كردن همهء عواطف و احساسات انسانى استخدام مى كنيم هيچ تا حال فكر كرده‌ايد كه اينان با اين فلسفهء ويرانگرشان چه مى گويند اينان مى گويند : ميكربى كه با استفاده از قدرت خود ، مشغول تباه كردن قلب يا ريهء آدمى است ، واجب الاحترام است ، زيرا مطابق قانون » حق با قدرت قدرتمندان است و قدرت واجب الاحترام است « كار شايسته اى انجام مى دهد ، ولى صدها هزار پيشتاز عالم بشريت كه با بكار انداختن حياتىترين قدرتهاى خود ، در صدد تعديل قدرت قدرتمندان خودخواه بر مى آيند و در اين راه به هر گونه فداكارى و گذشت تن مى دهند ، ضد قانون رفتار ميكنند و كار ناشايست و احمقانه انجام مى دهند < شعر > چشم باز و گوش باز و اين عما حيرتم از چشمبندى خدا < / شعر > اكنون به دليل قدرتمندان كه فلسفهء خود را بوسيلهء آن اثبات ميكنند ، توجه كنيد :
اگر من او را از پاى در نياورم او مرا از پاى در خواهد آورد در اين جمله كه گفتيم ، كاملا دقت كنيد : « اگر من او را از پاى در نياورم او مرا از پاى در خواهد آورد » بلى درست است و صد در صد درست