ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٦٠ - حق هرگز با قدرت جنگ تن به تن ندارد

و تربيت و گذشتن از طوفانهاى هوى و هوس و اجتناب از تعدى و ستم و مبارزه با خودخواهى براى رسيدن به آزادى ، روشنتر از آن است كه نيازمند دليل بوده باشد .
گروه ششم - از آيات با صراحت كامل مى گويد : براى وصول به حق و اجراى آن ، شتابزده نباشيد
گروه ششم - از آيات با صراحت كامل مى گويد : براى وصول به حق و اجراى آن ، شتابزده نباشيد و گمان مبريد كه حق در همهء شرايط و در همهء نوسانهاى حيات قابل وصول و اجرا ميباشد . نيز نبايد گمان كنيم كه كوشش و تلاش در راه فراهم كردن زمينهء مساعد براى بروز و اجراى حق ، جزئى از حق محسوب نمى شود ، بلكه اولين لحظهء آگاهى به حق كه بدون فاصله اقدام به فراهم كردن مقدمات آن ، شروع مى شود ، ورود به حوزهء والاى حق است هر اندازه براى تحقق بخشيدن به حق پيشرفت حاصل مى گردد ، گام در قلمرو حق برداشته مى شود .
گروه هفتم - آياتى است كه قيام و نظم عالم هستى را بر مبناى حق معرفى مى نمايد .

گروه هفتم - آياتى است كه قيام و نظم عالم هستى را بر مبناى حق معرفى مى نمايد .
اين آيات در قرآن مجيد فراوان است و بيان ميكند كه آفرينش آسمانها و زمين و آنچه كه در آنها است ، بازى و باطل نيست و از انگيزهء يك حكمت عاليه كه جز حق نيست بوجود آمده است . مى توان گفت : اصرارى كه در آيات قرآنى به اين اصل اساسى مى شود ، براى آگاه ساختن انسانها به اين قانون است كه نوع انسانى كه جزئى مهم از اين عالم جدى و حق است ، نمى تواند شوخى و باطل بوده باشد ، زيرا با فرض اين كه جهان خلقت موجودى بنام انسان را با اصول و قوانين حق كه زيربناى آنست ، بوجود آورده است ، براى پيشرفت تكاملى آن ، تبعيت از اصول و قوانين حق را ضرورى ساخته است . در اين گروه هفتم بعضى از آيات وجود دارد كه اصالت و ضرورت و ثبات حق را در حد اعلاى پيوستگى با بنياد جهان هستى و نظم آن روشن مى نمايد ، مانند ( وَلَوِ اتَّبَعَ الْحَقُّ أَهْواءَهُمْ لَفَسَدَتِ السَّماواتُ وَالأَرْضُ وَمَنْ فِيهِنَّ ) ( اگر حق از هواها و تمايلات آنان پيروى نمايد ، آسمانها و زمين و هرچه كه در آنها وجود دارد فاسد مى گردد ) از اين گونه آيات استفاده مى شود كه حق