ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٤٧ - ترجمهء خطبهء بيست و هشتم

ترجمهء خطبهء بيست و هشتم اين خطبه فصلى از خطبه ايست كه با اين جمله آغاز مى شود : « ستايش مر خداى را كه يأس بر رحمتش راه ندارد » در اين خطبه يازده هشدار وجود دارد پس از ستايش خداوندى ، دنيا پشت گردانده و اعلام وداع مى نمايد آخرت روى آورده و اشراف آگاهانه دارد .
هشيار باشيد ، امروز تكاپوو فردا روز سبقت استسبقت بر بهشت و پايان [ عقب ماندگى ] دوزخآيا بازگشت كننده اى از گناه خود پيش از فرا رسيدن مرگش نيستآيا نيست كسى كه پيش از روز سخت و دردناكش براى خود كارى كند . . هشيار باشيد ، شما در اين زندگانى ، روزگار آرزو مى گذرانيد كه اجل را بدنبال داردكسى كه در روزگار آرزو و پيش از آنكه اجلش فرا رسد ، عمل نمايدعمل براى او سودمند خواهد بودو مرگى كه به سراغش آمده است ، ضررى براى او وارد نخواهد ساختو آن كس كه در روزگار آرزويش پيش از آنكه اجلش فرا رسد ، تقصير نمايدعملش خسارت بارو اجلش بضررش تمام خواهد گشت .
هشيار باشيد در هنگام خوشى و رغبت چنان عمل كنيدكه در موقع ترس و وحشت عمل مى كنيد .
هشيار باشيد ، من نديده‌ام مانند كسى را كه جوياى بهشت باشد و بخوابد و گريزان از آتش باشد و در خواب فرو رود .