تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٢٤٨ - تفسير ابيات
در تفسير قول رسول صلى الله عليه و آله ما مات من مات إلا و تمنى أن يموت قبل ما مات إن كان براً ليكون إلى وصول البر أعجل و إن كان فاجراً ليقل فجوره
روايت
تفسير ابيات
در تفسير قول رسول صلى الله عليه وآله ما مات من مات إلا وتمنى أن يموت قبل ما مات إن كان براً ليكون إلى وصول البر أعجل وإن كان فاجراً ليقل فجوره
((٦٠٤)) زان بفرمودست آن نيكو رسول كه هر آن كاو مرد وكرد از تن نزول
((٦٠٥)) نبود او را حسرت نقلان وموت ليك باشد حسرت تقصير وفوت
((٦٠٦)) هر كه ميرد خود تمنا باشدش كه بُدى زين پيش نقل ومقصدش
((٦٠٧)) گر بُدى بد تا بدى كمتر بدى ور تقى تا خانه زوتر آمدى
((٦٠٨)) گويد آن بد بىخبر مى بوده ام دم بدم من پرده مى افزوده ام
((٦٠٩)) گر از اين زوتر مرا معبر بدى اين حجاب وپردهام كمتر بدى
((٦١٠)) از حريصى كم در آن روى قنوع وز تكبر كم در آن چهرهء خشوع
((٦١١)) هم چنين از بخل كم در روى جود وز بليسى چهرهء خواب سجود
((٦١٢)) برمكن آن پرّ خلد آراى را بر مكن آن پرّ ره پيماى را
روايت « ما من احد يموت الا ندم ان كان محسنا ندم ان لم يكن ازداد وان كان مسيئا ندم ان لا يكون نزع » (١) ( هيچ كسى از اين دنيا نمى رود مگر اين كه به پشيمانى مبتلا مى شود ، اگر نيكو كار بود ، از آن پشيمان است كه چرا به نيكو كاريش نيافزود واگر بد كار باشد از آن جهت پشيمان است كه چرا از آن تبهكارى دست نكشيد . ) تفسير ابيات براى همين جهت بود كه پيامبر ما فرمود : كسى كه اين بدن خاكى را رها كرد واز پل مرگ عبور نمود حسرتى از انتقال ومرگ بر او روى نمى دهد . بلكه حسرت تقصير وفوت فرصتهاست كه او را شكنجه خواهد داد . زيرا هر كس كه از اين دنيا مى رود آرزو مى كند كه اى كاش پيش از اين از روى خاك منتقل مى گشت
(١) شرح انقروى ، ج ٥ . . .