تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ١٤٤ - آيه

روايت
اگر پليدىها از جان آدمى برطرف شود ، طهارت و پاكى روى مى آورد
گرفته واز آنچه كه ما نصيبشان كرده‌ايم انفاق مى كنند . ) روايت « اعددت لعبادى الصالحين ما لا عين رأت ولا اذن سمعت ولا خطر على قلب بشر . » [١] ( آماده كرده‌ام براى بندگان صالحم آن چه را كه چشمى آن را نديده است ونه گوشى آن را شنيده است ونه به قلب بشرى خطور نموده است ) .
« حفت الجنه بالمكاره والنار بالشهوات . » [٢] ( بهشت با ناملايمات وآتش با شهوات كسب مى شود )

((١٤٨)) تن ز سرگين خويش چون خالى كند پر ز گوهرهاى اجلالى كند
((١٤٩)) زين پليدى برهد وپاكى برد از يطهركم تن او بر خورد
اگر پليدىها از جان آدمى برطرف شود ، طهارت وپاكى روى مى آورد البته مسلم است كه تا كثافت وباتلاق از زمين برطرف نشود ، قابل كشت ورويانيدن محصول مطلوب نخواهد گشت .
اين قانونى است كه كليت دارد . توقعى كه عاميان از رشد وكمال دارند غالبا بدون توجه به قانون مزبور است مخصوصاً در عصر ما ( نيمه دوم از قرن چهاردهم هجرى ) اين بىاعتنايى به صورت بيمارى مهلك درآمده ، نماز وروزه را با تمام بىاعتنايى حتى عرفان را با كشف تمام آن چه كه بايد پوشيده شود وبا ربا خوارى ودروغ وخيانت وستمگرى وسيه كارى وبيند وبارى در اشباع هر گونه شهوات سازگار نموده وبا جملهء سحر آميز

[١] شرح انقروى ج ٥ ، ص ٤٠ . .
[٢] همان مأخذ ، ص ٤٤ . .