تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ١٤٣ - آيه

((١٦٢)) نعل او باشد تردد در دو كار اين كنم يا آن كنم هين هوش دار
((١٦٣)) آن بكن كه هست مختار نبى آن مكن كه كرد مجنون وصبى
((١٦٤)) حفت الجنة به چه محفوف گشت ؟
بالمكاره كه از او افزود كشت
((١٦٥)) صد فسون دارد ز حيلت وز دها كه كند در سله گر هست اژدها گر بود كوهى چو كُه بربايدش دست برد خويشتن بنمايدش
((١٦٦)) ور بود آب روان بر بنددش ور بود جبر زمان بر خنددش
((١٦٧)) عقل را با عقل يارى يار كن امرهم شورى بخوان وكار كن
آيه « فَلْيَضْحَكُوا قَلِيلًا وليَبْكُوا كَثِيراً جَزاءً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ ٩ : ٨٢ » (١) ( پس آن تبهكاران اندكى بخندند وبسيار بگريند . اين پاداش اندوخته هاى آنان است ) .
« وأَقِيمُوا اَلصَّلاةَ وآتُوا اَلزَّكاةَ وأَقْرِضُوا الله قَرْضاً حَسَناً ٧٣ : ٢٠ . » (٢) ( ونماز را بر پا داريد وزكات را بدهيد وبه خداوند قرض حسنه بدهيد ) .
« إِنَّما يُرِيدُ الله لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ اَلرِّجْسَ أَهْلَ اَلْبَيْتِ ويُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً ٣٣ : ٣٣ » (٣) ( جز اين نيست كه خداوند مى خواهد از شما اهل بيت پليدى را ببرد وشما را تطهير كند ) « واَلَّذِينَ اِسْتَجابُوا لِرَبِّهِمْ وأَقامُوا اَلصَّلاةَ وأَمْرُهُمْ شُورى بَيْنَهُمْ ومِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ ٤٢ : ٣٨ . » (٤) ( وآن مردم كه به خدا توكل كرده‌اند ، كسانى هستند كه دعوت خدايشان را اجابت كرده ونماز را بر پا داشته وامور آنان در ميان خودشان با مشورت انجام

(١) سوره توبه ، آيهء ٨٣ . .
(٢) سوره المزمل ، آيهء ٢٠ . .
(٣) سوره الاحزاب ، آيهء ٣٢ . .
(٤) سوره الشورى ، آيهء ٣٨ . .