تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ١٠٩ - آيه

« وأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَه بِشِمالِه فَيَقُولُ يا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتابِيَه ، ولَمْ أَدْرِ ما حِسابِيَه . يا لَيْتَها كانَتِ اَلْقاضِيَةَ . ما أَغْنى عَنِّي مالِيَه هَلَكَ عَنِّي سُلْطانِيَه ٦٩ : ٢٥ - ٢٩ . » [١] ( واما كسى كه كتابش به دست چپش داده شده است ، مى گويد اى كاش كتابم به من داده نمى شد ونمى دانستم كه حساب من چيست . اى كاش همان مرگ ( موته اولى ) اولى مرا براى هميشه نابود مى ساخت نيرو وحجت ودليلم از بين رفته است ) .
« قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِله واحِدٌ فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّه فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً ولا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّه أَحَداً ١٨ : ١١٠ . » [٢] ( به آنان بگو من هم مانند شما بشرى هستم ، جز اين كه بر من وحى مى شود كه خداى شما خداى واحد است وبس . هر كس اميد ديدار پروردگارش را دارد ، عمل صالح انجام بدهد ودر عبارت خدايش هيچ كس را شريك قرار ندهد ) .

[١] سوره الحاقة ، آيهء ٢٥ تا ٢٩ . .
[٢] سوره الكهف ، آيهء ١١٠ . .