تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٤٨٨ - آيه

آيه « يَوْمَ يَفِرُّ اَلْمَرْءُ مِنْ أَخِيه . وأُمِّه وأَبِيه . وصاحِبَتِه وبَنِيه . لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيه ٨٠ : ٣٤ - ٣٧ » [١] ( رستاخيز روزيست كه مرد از برادر ومادر وپدر وهم صحبت وفرزندانش مى گريزد . در آن روز براى هر كس كاريست كه او را از ديگران روى گردان وبىنياز مى كند ) .
« وَزَكَرِيَّا إِذْ نادى رَبَّه : رَبِّ لا تَذَرْنِي فَرْداً وأَنْتَ خَيْرُ اَلْوارِثِينَ ٢١ : ٨٩ » [٢] ( وزكريا موقعى كه خدايش را خواند وگفت : اى پروردگار من ، مرا تنها مگذار تو بهترين باز ماندگان يا بخشندهء بهترين باز مانده‌اى ) .
« إِنَّا لَمَّا طَغَى اَلْماءُ حَمَلْناكُمْ فِي اَلْجارِيَةِ . لِنَجْعَلَها لَكُمْ تَذْكِرَةً وتَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ ٦٩ : ١١ - ١٢ » [٣] به تحقيق ما موقعى كه آب طوفانى نوح عليه السلام طغيان كرد شما را ( پدران شما را ) به كشتى حمل كرديم ، تا براى شما وسيله تذكر قرار بدهيم ، اين تذكر واندرز را گوش شنوا مى شنود ) .
« فَقُلْنا اِضْرِبُوه بِبَعْضِها كَذلِكَ يُحْيِ الله اَلْمَوْتى ويُرِيكُمْ آياتِه لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ . ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ فَهِيَ كَالْحِجارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً وإِنَّ مِنَ اَلْحِجارَةِ لَما يَتَفَجَّرُ مِنْه اَلأَنْهارُ ٢ : ٧٣ - ٧٤ . . . » [٤] ( ما به شما بنى اسرائيل گفتيم با بعضى از بدن گاو به جسد مرده بزنيد ، بدينسان خداوند مردگان را زنده مى كند وآياتش را به شما نشان مى دهد ، باشد كه تعقل بورزيد سپس دلهاى شما را پس از ديدن چنان آيهء بزرگ قساوت گرفت ودر سختى وقساوت مانند سنگ ، بلكه خشنتر وقسىتر گشت ، زيرا برخى از سنگها هستند كه منفجر

[١] سوره عبس ، آيهء ٣٤ تا ٣٧ . .
[٢] سوره الانبياء ، آيهء ٨٩ . .
[٣] سوره الحاقه ، آيهء ١٢ . .
[٤] سوره البقره ، آيهء ٧٣ و ٧٤ . .