تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٥٨٥ - آيه

((١٩٧٠)) چون كه درمانى به غرقاب بلا پس ظلمنا ورد سازى بر ولا
((١٩٧١)) ديو گويد بنگريد اين خام را سر بريد اين مرغ بىهنگام را
((١٩٧٢)) دور اين خصلت ز فرهنگ اياز كه پديد آيد نمازش بىنياز
((١٩٧٣)) او خروس آسمان بوده ز پيش نعره هاى او همه در وقت خويش
آيه « وخَلَقَ اَلْجَانَّ مِنْ مارِجٍ مِنْ نارٍ ٥٥ : ١٥ » (١) ( ونوع جن را از شعلهء شديدى از آتش آفريد ) .
« وَإِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اُسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ كانَ مِنَ اَلْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّه ١٨ : ٥٠ » (٢) ( وقتى كه به فرشتگان گفتيم به آدم سجده كنيد ، همه آنان سجده كردند مگر شيطان كه از نوع جن بود واز دستور خدايش منحرف گشت ) « قالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْه خَلَقْتَنِي مِنْ نارٍ وخَلَقْتَه مِنْ طِينٍ ٣٨ : ٧٦ » (٣) ( شيطان گفت من از آدم بهترم زيرا مرا از آتش واو را از گل آفريده‌اى ) « إِنَّ اَلَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِنا سَوْفَ نُصْلِيهِمْ ناراً كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها لِيَذُوقُوا اَلْعَذابَ إِنَّ الله كانَ عَزِيزاً حَكِيماً ٤ : ٥٦ » (٤) ( كسانى كه به آيات ما كفر ورزيدند بزودى آنان را به آتش خواهيم انداخت هر چه پوستهايشان بسوزد وجمع شود به پوستهاى ديگرى مبدل خواهيم ساخت تا عذاب را بچشند ، خداوند عزيز وحكيم است ) .
« ن . واَلْقَلَمِ وما يَسْطُرُونَ ٦٨ : ١ » (٥)

(١) سوره الرحمن ، آيهء ١٥ . .
(٢) سوره الكهف ، آيهء ٥٠ . .
(٣) سوره الاعراف ، آيهء ١٢ . .
(٤) سوره النساء ، آيهء ٥٦ . .
(٥) سوره القلم ، آيهء ١ . .