تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣٧ - آيه
((٣٥٦٢)) اين منىّ وهستى اول بود كه ازو ديده كژ واحول بود
((٣٥٦٣)) چون فرود آيى از اين امرودبن كژ نماند فكرت وچشم وسخن
((٣٥٦٤)) يك درخت بخت بينى گشته اين شاخ او بر آسمان هفتمين
((٣٥٦٥)) چون فرود آيى از آن گردى جدا مبدلش گرداند از رحمت خدا
((٣٥٦٧)) راست بينى گر بدى آسان چنين مصطفى كى خواستى از ربّ دين
((٣٥٦٨)) گفت بنما جزو جزو از فوق وپست آن چنان كه پيش تو آن جزو هست
((٣٥٦٦)) زين تواضع گر فرود آيى ، خدا راست بينى بخشد آن چشم تو را
((٣٥٦٩)) بعد از آن بر رو بر آن امرودبن كه مبدل گشت وسبز از امر كن
((٣٥٧٠)) چون درخت موسوى شد آن درخت چون سوى موسى كشانيدى تو رخت
((٣٥٧١)) آتش او را سبز وخرم مى كند شاخ او انى انا الله مى زند
((٣٥٧٢)) زير ظلش جمله حاجاتت روا اين چنين باشد الهى كيميا
((٣٥٧٣)) آن منى وهستىات باشد حلال كه درو بينى صفات ذو الجلال
((٣٥٧٤)) شد درخت كژ مقوم حق نما اصله ثابت وفرعه في السماء
آيه « وأَنَا اِخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِما يُوحى . إِنَّنِي أَنَا الله لا إِله إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وأَقِمِ اَلصَّلاةَ لِذِكْرِي ٢٠ : ١٣ - ١٤ » (١) اى موسى ( ومن تو را برگزيده به آنچه كه وحى مى شود گوش فرا ده ، به تحقيق منم خدا ، خدايى جز من نيست ، مرا عبادت كن ونماز را براى يادآورى من بر پاى بدار ) « أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ الله مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وفَرْعُها فِي اَلسَّماءِ ١٤ : ٢٤ . » (٢)
(١) سوره طه ، آيهء ١٣ و ١٤ . .
(٢) سوره ابراهيم ، آيهء ٢٤ . .