تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣٣٧ - در بيان معنى حديث شريف ١٧١ لا بد من قرين يدفن معك و هو حى و تدفن معه و أنت ميت ، إن كان كريماً أكرمك و إن لئيماً أسلمك و ذلك القرين عملك فأصلحه ما استطعت ١٨٧ صدق رسول الله صلى الله عليه و آله
در بيان معنى حديث شريف « لا بد من قرين يدفن معك وهو حى وتدفن معه وأنت ميت ، إن كان كريماً أكرمك وإن لئيماً أسلمك وذلك القرين عملك فأصلحه ما استطعت » صدق رسول الله صلى الله عليه وآله
((١٠٥١)) پس پيمبر گفت بهر اين طريق با وفاتر از عمل نبود رفيق
((١٠٥٢)) گر بود نيكو ابد يارت شود ور بود بد در لحد مارت شود
((١٠٥٣)) اين عمل وين كسب در راه سداد كى توان كرد اى پدر بىاوستاد
((١٠٥٤)) دونترين كسبى كه در عالم رود هيچ بىارشاد استادى بود ؟
((١٠٥٥)) اولش علم است آنگاهى عمل تا دهد بر بعد مهلت تا اجل
((١٠٥٦)) استعينوا فى الحرف يا ذا النهى من كريم صالح من أهلها
((١٠٥٧)) اطلب الدر أخى وسط الصدف واطلب الفن من أرباب الحرف
((١٠٥٨)) إن رأيتم ناصحين أنصفوا بادروا التعليم لا تستنكفوا
((١٠٥٩)) درد باغى گر خلق پوشيد مرد خواجگىّ خواجه را آن كم نكرد
((١٠٦٠)) وقت دم آهنگر ار پوشيد دلق احتشام او نشد كم پيش خلق
((١٠٦١)) پس لباس كبر بيرون كن ز تن ملبس ذل پوش در آموختن
((١٠٦٢)) علم آموزى طريقش قولى است حرفت اندوزى طريقش فعلى است
((١٠٦٣)) فقر خواهى آن به صحبت قائم است نى زبانت كار مى آيد نه دست دانش انوار است در جان رجال نى ز راه دفتر ونى قيل وقال
((١٠٦٤)) دانش آن را ستاند جان ز جان نى ز راه دفتر ونى از زبان
((١٠٦٥)) در دل سالك اگر هست آن رموز رمز دانى نيست سالك را هنوز
((١٠٦٦)) تا دلش را شرح آن سازد ضيا پس الم نشرح بفرمايد خدا
((١٠٦٧)) كاندرون سينه شرحت داده ايم شرح اندر سينه ات بنهاده ايم
((١٠٦٨)) تو هنوز از خارج آن را طالبى محلبى از ديگران چون حالبى
((١٠٦٩)) چشمهء شير است در تو بىكنار تو چرا مى شير جويى از تغار