تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٢٠٧ - در بيان آن كه لطف حق را همه كس داند و قهر حق را همه كس داند و همه از قهر گريزانند و به لطف حق در آويزان اما حق تعالى قهر ما را در لطف پنهان كرد و لطفها را در قهر پنهان كرد ، نعل باژگونه و تلبيس و مكر اللَّه بود تا اهل تمييز و ينظر بنور اللَّه از حالى بينان و ظاهر بينان جدا شوند كه ليبلونكم ايكم احسن عملا

آيه
روايت
آيه « اَلَّذِي خَلَقَ اَلْمَوْتَ واَلْحَياةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ٦٧ : ٢ . » [١] ( آن خداوندى كه مرگ وزندگى را آفريد كه شما را آزمايش كند وحسن عمل اشخاص به فعليت برسد ) » « وَقَدْ مَكَرُوا مَكْرَهُمْ وعِنْدَ الله مَكْرُهُمْ وإِنْ كانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْه اَلْجِبالُ ١٤ : ٤٦ . » [٢] ( آنان مكر خود را كردند در حالى كه ريشه ها وحقيقت مكرشان اگر چه كوه ها را از بين ببرد ، در نزد خدا است . ) روايت عن علي عليه السلام » سبحان من اتسعت رحمته لاوليائه فى شده نقمته واشتدت لاعدائه نقمته فى سعة رحمته » [٣] ( پاكيزه پروردگارى كه اوليائش را در شدت ناگوارىها ، رحمت واسعه عطا فرموده وبه دشمنانش در عين گسترش رحمتش بدبختى وناگوارى نصيب كرده است ) .
« قال الرضا عليه السلام ليس العباده كثره الصيام والصلاة ، انما العباده كثرة التفكر فى امر الله » [٤] ( عبادت زيادى روزه ونماز نيست ، بلكه عبادت انديشه وتفكر زياد در امر خداوندى است . )

[١] سوره الملك ، آيهء ٢ . .
[٢] سوره ابراهيم ، آيهء ٤٦ . .
[٣] شرح انقروى ، ج ٥ ، ص ١١٩ . .
[٤] سفينه ، ج ٢ ، ص ٣٨٢ . .