تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ١١٥ - شريعت و طريقت از ديدگاه قرآن

٣ - آيات فراوانى است كه صعود از مرتبهء پست حيوانى را به مقام انسانى وتكامل بوسيلهء انجام وظايف دينى را ، خروج از ظلمات به نور معرفى مى كند مانند :
« الله وَلِيُّ اَلَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ اَلظُّلُماتِ إِلَى اَلنُّورِ ٢ : ٢٥٧ . » [١] ( خداوند ولىّ كسانى است كه ايمان آورده‌ايد ، آنان را از ظلمات بيرون ساخته وبه نور وارد مى كند ) « أَفَمَنْ شَرَحَ الله صَدْرَه لِلإِسْلامِ فَهُوَ عَلى نُورٍ مِنْ رَبِّه ٣٩ : ٢٢ . . . » [٢] ( آيا كسى كه خداوند سينهء او را براى اسلام باز كرده واو به نورى از پروردگارش موفق شده است . . » .
« يَوْمَ يَقُولُ اَلْمُنافِقُونَ واَلْمُنافِقاتُ لِلَّذِينَ آمَنُوا اُنْظُرُونا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ قِيلَ اِرْجِعُوا وَراءَكُمْ فَالْتَمِسُوا نُوراً ٥٧ : ١٣ . . . » [٣] ( در آن روز رستاخيز مردان وزنان منافق به مردم با ايمان مى گويند . به ما توجه كنيد تا از نور شما اقتباس كنيم ، به آنان گفته مى شود به عقب وپشت سرتان - برگرديد ونورى بخواهيد . . ) .
تبصره - بدون ترديد مقصود از نورى كه در آيات فوق مشابه آنها در قرآن به عنوان نتيجهء ايمان واعمال صالحه مقرر شده است ، روشنايى آفتاب وماه نيست ، بلكه همان روشنايى است كه به جهت ايمان وبه جاى آوردن تكاليف دينى در روح انسان اين مضمون در روايات زيادى وارد شده است ، از آن جمله :
عن ابى بصير : قال سمعت ابا عبد الله عليه السلام يقول : المؤمن اخو المؤمن كالجسد الواحد اذا اشتكى شيئاً منه وجد الم ذلك فى سائر جسده وارواحهما من

[١] سوره البقره ، آيهء ٢٥٧ . .
[٢] سوره الزمر ، آيهء ٢٢ . .
[٣] سوره الحديد ، آيهء ١٣ . .