حضرت آيتاللّه العظمى حاج سيد محمد رضا گلپايگانى به روايت اسناد ساواك - -- - الصفحة ٥١٥ - درباره موزعين اعلاميه گلپايگانى
نيمى از طلاب با مختصر شهريهاى كه دريافت مىدارند در نهايت سختى زيست مىكنند و نيم ديگر از همين ماهيانه ناچيز هم محرومند و روزى نيست كه به بهانه ناصوابى همان وجه ناقابل هم از افرادى سلب نگردد. هرگاه اهل علم به نام تبليغ و تهيه نقايص زندگى در ايام تعطيل و شهور محرم و صفر و رمضان به نقطهاى سفر كنند تا شايد هزينه تحصيلى ايام تحصيل را ذخيره نمايند به جرم غيبت از دريافت شهريه محروم مىگردند. آيا سزاوار است كه با شكم گرسنه و وضع پريشان در اين حوزه از هم گسسته و در هم ريخته افرادى دل شكسته و پر و بال بريده به تحصيلات خود ادامه دهند. امام زمان در انتظار قضاوت و انتقامجويى تو نشستهايم. واى از اين شوره بختى و فرياد از اين جان سختى كه حوزه علميه بزرگى را به تباهى سوق مىدهد.
بالجمله از آنجايى كه قم عاصمه تشيع و ما هم تربيت يافته اين مكتب بزرگ اسلامى هستيم به مصداق (الشيعةٌ مَن شايع عَليا)[١] بايد كه پاى خود را در جاى پاى مبارك امام المتقين اميرالمؤمنين على عليهالسلام گذاشته پيشوايان ما هم كه خود را وارث مقام خلافت او مىشمارند لااقل در رويه و روش خويش به آن حضرت تأسى جسته اقتداء نمايند.
مگر نه على عليهالسلام براى بيتالمال يعنى وجوهى كه از راه خريد يا خراج و ماليات توسط عاملين از هر گوشه و كنار مملكت جمعآورى و فرستاده مىشد دفاتر منظمى كه دريافتى و پرداختى را نشان دهد نگاه داشته راضى نمىشد چراغى كه روغن آن از محل بيتالمال تهيه شده در محاورات خصوصى روشن باشد.
پس چرا پيشوايان ما براى وجوه بريه و سهم امام عليهالسلام كه مخصوص اداره حوزه علميه و تربيت طلاب علوم
نمايش تصوير
[١] شيعه كسى است كه پيرو على( ع) باشد.