ساعت ٢ بعد از ظهر روز ٢٤/ ٧/ ٤٨ دكتر قريب به اتفاق شخصى به نام محسنى به ديدن گلپايگانى آمدند ضمن تعارفات معموله گلپايگانى از دكتر قريب پرسيد شما بيمارستان ما را ديده‌ايد دكتر قريب جواب داد بنده فعلًا فقط به بيمارستان فاطمى رفتم گلپايگانى افزود آقاى دكتر اين بيمارستان ما مخصوص طلاب است و خيلى خوب است زيرا در بيمارستانهاى ديگر بعضى مريضها مى‌خواهند راديو بگيرند و براى طلاب خوب نيست ولى اينجا اين طور نيست چنانچه چندى قبل انصارى شيرازى‌[٢] از بيمارستان ديگر به اينجا آمد و خوب شد دكتر قريب در جواب گفت البته اين كار خوبى است كه بيمارستان براى طلاب باشد زيرا خيلى از ادارات مثل راه‌آهن و غيره بيمارستان مخصوص كارمندان خود دارد و چقدر خوب است كه اط

با هم روحانى باشند گلپايگانى گفت بله اگر يك مرد روحانى در بيمارستانهايى كه عامه مردم مى‌روند برود ترويج دين هم مى‌كند سيدمهدى گفت آقاى دكتر فعلًا دستگاهها نمى‌گذارند ما كارى بكنيم دكتر قريب فورا در جواب مهدى گفت نه گمان نمى‌كنم دستگاه جلوگيرى كند بعد مهدى گفت ما حاضريم پول بدهيم به طلاب و اينها اجازه بدهند كه طلاب بروند در تمام بيمارستانها راهنمايى كنند دكتر قريب گفت در زمان مرحوم بروجردى مهندس بازرگان به قم آمده و به آقاى بروجردى گفته بود شما به جاى اين مسجد شهر قم را لوله‌كشى كنيد و بيمارستان بسازيد ولى بروجردى به حرف مهندس بازرگان گوش نكرد گلپايگانى گفت ساختن اين مسجد خيلى به جا بود زير ا الآن مثل جامعة الازهر[٣] مصرشده‌

نمايش تصوير

[١] دكتر قريب فرزند عباسقلى در سال ١٢٩٤ ش در تهران متولد شد. تحصيلات ابتدايى را تا ليسانس علوم سياسى دانشگاه تهران ادامه داد. وى سمتهايى منجمله: سركنسول سفارت شاهنشاهى در استانبول، آجودان كشورى شاه، رئيس اداره اول سياسى وزارت امور خارجه، مديركل تشريفات دربار و ... را عهده‌دار بود. نامبرده با اسداللّه علم رفاقت داشته و از سوى وى حمايت مى‌شده است. در اين خصوص در گزارش ساواك چنين آمده است:« جناب آقاى قريب- از يك عدد ساعت طلاى سفيد كه تشريفات به منظور هديه خريدارى كرده است براى خودتان استفاده فرمائيد- وزير دربار اسداله علم» نمونه مشابه بهره‌بردارى شخصى قريب از وزارت دربار در اسناد ساواك متعدد است. قريب از اعضاى جمعيت فراماسونرى و در سياست طرفدار غرب و به ويژه امريكا بود. نامبرده طى ارسال پيامهاى متعدد براى شاه و فرح از سرسپردگان و وفاداران درجه يك دربار پهلوى محسوب مى‌شد.- اسناد ساواك، پرونده‌هاى انفرادى

[٢] حجه‌الاسلام يحيى انصارى شيرازى فرزند محمد در سال ١٣٠٦ شمسى در نواديجان سر كوه از توابع داراب فارس متولد شد. وى پس از تحصيلات مقدماتى وارد حوزه علميه قم شد و از محضر اساتيد بزرگ زمان خود بهره‌مند گرديد. در مرداد ماه سال ١٣٤٣ به دليل منبر رفتن در مسجد امام و سخنرانى‌هاى روشنگرانه، مورد بازخواست و بازجويى ساواك قرار گرفت. در مورخه ١٢/ ١٢/ ٤٣ به جرم اقدام بر ضد امنيت داخلى دستگير و بازداشت شد و در مورخه ٧/ ١/ ٤٤ از زندان آزاد و قرار بازداشت وى به قرار التزام عدم خروج از حوزه قضايى تهران تبديل گرديد. او در پى ايراد سخنرانى‌هاى افشاگرانه در مورخه ٢/ ١٠/ ٤٤ از سوى ساواك ممنوع‌المنبر شد. در يكى از گزارشهاى ساواك درباره وى چنين آمده است:« نامبرده بالا از روحانيون ناراحت و اخلالگر و طرفدار خمينى در شهرستان قم بوده كه در فعاليتهاى ضد امنيتى و تحريك طلاب علوم دينى و متعصبين مذهبى به شورش و بلوا دخالت داشته كه به همين جهت وضعيت ياد شده در كميسيون امنيت اجتماعى مورخه ٢٢/ ٥/ ٥٢ شهرستان قم مطرح و نتيجتا به سه سال اقامت اجبارى در كوهدشت لرستان محكوم گرديده كه در حال حاضر متوارى مى‌باشد.»

ر. ك: ياران امام به روايت اسناد ساواك، آيه‌اللّه ربانى شيرازى، ص ٣٠٢ و اسناد ساواك، پرونده‌هاى انفرادى.

[٣] الازهر يا جامع‌الازهر، مسجد و دانشگاه دينى معروف قاهره در مصر. ساختمان مسجد در ٣٥٩ ه. ق بدست ابوالحسن جوهر آغاز شد، و شايد نام آن مأخوذ از زهراء لقب فاطمه( ع)( دختر پيامبر اسلام( س)) باشد بعدا بسيارى از خلفاى فاطمى آن را وسعت دادند و موقوفاتى بر آن مقرر كردند و در اين دوره از هر نقش عمده‌اى در نشر عقايد فاطميان داشت و به همين جهت پس از روى كار آمدن ايوبيان رونق خود را از دست داد و ابنيه آن رو به انحطاط گذاشت ولى از دوره مماليك به بعد دگر بار مورد توجه واقع گرديد ... آغاز اعتبار الازهر به عنوان يك مركز علمى از دوره استيلاى عثمانيها بر مصر است كه تقريبا عموم مدارس مصر تعطيل شد و الازهر يگانه مدرسه زبان و ادب عرب و دين اسلام گرديد، اداره الازهر و تعليم و تعلم در آنجا قرنها به سبك قديم بود و اولياى آن در مقابل هر تغييرى سخت مقاومت مى‌كردند ولى از اواخر قرن ١٣ ه. ق اصلاحات ادارى و تعليماتى در آن راه يافت و اكنون الازهر بزرگترين مركز تعليم فقه و علوم اسلامى مطابق مذاهب اربعه اهل تسنّن است و دانشكده‌هائى به سبك جديد ساخته و ضميمه آن شده است و شعبه‌هاى ابتدايى و متوسطه نيز دارد.

ر. ك: دايره‌المعارف فارسى، غلامحسين مصاحب، جلد اول، صفحه ١٩٤