آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٢٢٣ - فصل ١٣ گفتار لقمان در بارهى آداب سفر كه از امام صادق

فصل ١٣: گفتار لقمان در باره‌ى آداب سفر كه از امام صادق ٧، زاده‌ى صادقان و نيكان صلوات اللَّه عليهم أجمعين، روايت شده است و ما به مقدار نياز از آن نقل مى‌كنيم‌

ما آن را از كتاب «المحاسن» نقل مى‌كنيم كه مؤلّف به سند خود- كه به حمّاد بن عثمان يا ابن عيسى مى‌رسد- از امام صادق ٧ چنين روايت كرده است:

«لقمان به فرزندش فرموده است:

هر گاه با گروهى هم سفر شدى، در كار خود و آنان با ايشان زياد مشورت كن و در چهره‌ى آنان بسيار لبخند بزن و آن چه را هم راه دارى، سخاوتمندانه در اختيار آنان بگذار و هر گاه دعوتت كردند، بپذير و هر وقت از تو كمك خواستند، به كمك آنان بشتاب و در سه چيز بر آن‌ها پيشى داشته باش: خاموشى بسيار و خواندن نماز زياد و سخاوتمندى نسبت به كالاهايى كه هم راه دارى؛ از مركب و دارايى و توشه.

هر گاه از تو درخواست كردند كه گواهى حقّى بدهى، دريغ مكن و چون با تو مشورت كردند، فورى پاسخ نده؛ بلكه دقيقا بينديش و زود تصميم نگير تا اين كه پس از دقّت و بررسى يك رأى را بپسندى و با اين همه پاسخ مشورت را نده مگر آن كه برخيزى و بنشينى و بخوابى و غذايى بخورى و نمازى بخوانى و در طول اين مدّت انديشه و اطّلاعات خود را در كار مورد مشورت به كار اندازى؛ زيرا كسى كه در باره‌ى مشورت‌كننده صادقانه خير خواهى نكند، خداوند رأى و انديشه‌اش را از او بگيرد و امانت دارى را از وى دور سازد.

چون ديدى هم‌سفرانت مى‌روند، تو هم برو و هنگامى كه كار مى‌كنند، تو هم با آنان مشغول كار شو و وقتى ديدى خيرات و بخشش‌