آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ١٢٧ - فصل ٥ بيان آثار و نتايج به دست كردن انگشترى عقيق در سفر و هنگام ترس از پيش آمدهاى ناگوار و اين كه دفعكنندهى ضررها و زيانهاست

(يعنى: به خدايى كه يگانه و بى‌همتاست، ايمان آوردم و از جبت و طاغوت بيزارى جستم و به امور نهان و آشكار و ظاهر و باطن و اوّل و آخر آل محمّد صلوات اللَّه عليهم اجمعين معتقد گرديدم)، خداوند در آن روز او را از گزند بلاهايى كه از آسمان فرود مى‌آيد و يا به آسمان بالا مى‌رود و زيان‌هاى روى زمين و آن چه از درون آن برآيد، آسوده نگاه مى‌دارد و آن روز را تا شب در حفظ خدا و در پناه ولىّ او خواهد بود.»[١] در همان كتاب، در حديث ديگرى از امام باقر ٧ نقل كرده است كه آن حضرت پس از نام بردن از عقيق و بيان انواع مختلف آن، در پايان گفتار مفصّلى، چنين فرمود:

«هر كس يكى از انواع آن عقيق‌ها را به انگشت نمايد و از پيروان آل محمّد صلوات اللَّه عليهم اجمعين نيز باشد، جز نيكى نبيند و خوبى و گشايش روزى و بى‌نيازى از مردم و ايمنى از تمام بلاها نصيبش گردد و هم چنين مايه‌ى آسودگى از شرّ زمام‌دار بيدادگر و از هر كسى است كه انسان از او مى‌ترسد.»

[١] عدّة الدّاعي: ٩٤.