آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٩٩ - فصل آن چه هنگام دادن صدقه مىگوييم

باد!- و ما را از هر چه سلامتيمان را، چه پنهان و چه آشكار، تهديد مى‌كند، رهايى دهى و درهاى شادمانى و طول عمر و پيروزى را بر آن بزرگوار و ما بگشايى و آن چه را خوشنودى‌ات در آن است و ما را در ظلّ حمايت تو درمى‌آورد و سبب ايمنى در دنيا و روز ملاقات توست و نيز آن چه كمال آسودگى و كام‌يابى‌مان را در دنيا و آخرت فراهم مى‌سازد، به ما الهام فرمايى. پروردگارا، از ما بپذير و خواسته‌هايمان را برآورده ساز و ما را به آرزويمان برسان؛ به مهربانى‌ات، اى مهربان‌ترين مهربانان.

گاه بر اين دعاها مى‌افزاييم و مى‌گوييم:

يا من يدفع بالصّدقة و الدّعاء عن أعنان السّماء ما حتم و أبرم من سوء القضاء، صلّ على محمّد و آل محمّد و ادفع بهذه الصّدقة و الدّعاء ما حتمت و أبرمت من سوء القضاء و سائر أنواع البلاء و شماتة الحسّاد و الأعداء و افتح علينا بها ما أنت أهله من طول البقاء و النّعماء و الآلاء و الشّفاء و الدّواء و بلوغ الرّجاء و إجابة الدّعاء؛ برحمتك يا أرحم الرّاحمين.

اى آن كه به سبب صدقه و دعا مقدّرات ناگوارى را كه محتوم و مسلّم شده است، از اطراف و نواحى آسمان‌ها دور مى‌گردانى، بر محمّد و خاندانش درود فرست و به اين صدقه و دعا از مقدّرات بد و بلاهاى ديگر و دل شادى حاسدان و دشمنان آن چه را كه بر ما محتوم و مقرّر داشته‌اى، از ما دور ساز و از طول عمر و آسايش و نعمت و بهبود و درمان و رسيدن به آرزو و استجابت دعا و آن چه را كه شايسته‌ى كرم توست به ما ارزانى دار؛ به رحمتت، اى مهربان‌ترين مهربانان.

هم چنين بعد از صدقه دادن دعاى روايت‌شده‌ى زير را مى‌خوانم:

«لا إله إلّا اللَّه الحليم الكريم، لا إله إلّا اللَّه العليّ العظيم، سبحان اللَّه ربّ السّماوات السّبع و ربّ الأرضين السّبع و ما فيهنّ و ما بينهنّ و ربّ العرش العظيم‌ وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‌