آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٦٣ - ذكر تفصيل آن چه از ابواب و فصول مجملا بيان كرديم

فصل:

دعاهايى كه پرداخته‌ى انديشه‌ى من است، گاهى مثل دانه‌هاى به رشته كشيده شده، مرتّب و به هم پيوسته و با سجع و وزن مشخّص است. آن چه از برخى روايات بر مى‌آيد كه سجع و وزن در دعا و غير آن پسنديده نيست- اگر اين روايات درست باشد- شايد منظور آن گونه موزون بودن است كه با تكلّف هم راه باشد يا آن كه اين عمل براى غير خدا انجام گيرد و يا از آداب كتاب و سنّت به دور باشد؛ زيرا ما در دعاهاى بسيارى كه از پيامبر اكرم ٦ و امامان : به ما رسيده است، جملات هم آهنگ و موزونى را مشاهده كرده‌ايم و در صحيفه‌هاى مولاى ما، حضرت زين العابدين- كه درود خدا بر او باد- بسيارى از آن چه گفتيم موجود است و در قرآن شريف نيز آثار كلمات هم آهنگ، به گونه‌اى كه بيان كرديم، فراوان است.

دعاهايى كه ما خود انشا كرده‌ايم نيز چنان است كه در بيان آن‌ها هيچ فكر و مشقّتى تحمّل نكرده‌ايم؛ بلكه خداوند تعالى- كه همه چيز از آن اوست و تنها پروردگار من است و زمام كارهايم به دست قدرت اوست- به من افاضه فرموده و بر زبانم جارى ساخته است؛ هم چنان كه حضرت يوسف ٧ فرمود:

(اين دانش را خداى به من آموخته است.)[١] اكنون بخش‌ها و فصل‌هاى كتاب و عناوين محتويات آن‌ها را- كه از مطالب عقلى و نقلى تركيب يافته است- و هم چنين شماره‌ى آن‌ها را به طور كامل مى‌آوريم تا خواننده‌ى كتاب جاى مطلب مورد نظر خود را بداند و به آسانى و سرعت، آن را به دست آورد.

ذكر تفصيل آن چه از ابواب و فصول مجملا بيان كرديم:

[١] يوسف( ١٢): ٣٨: ذلِكُما مِمَّا عَلَّمَنِي رَبِّي‌.