آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٨١ - فصل ٥ روزها و اوقاتى كه آغاز سفر در آنها مكروه است

فصل ٥: روزها و اوقاتى كه آغاز سفر در آن‌ها مكروه است‌

اكنون كه مطالبى مربوط به روزهاى نيك براى مسافرت نگاشتيم، شايسته است روزها و اوقاتى را هم كه سفر در آن‌ها خوب نيست، بيان كنيم:

روزهايى از هفته كه آغاز مسافرت در آن‌ها مكروه است: ١- دوشنبه: در چند حديث كه به ما رسيده است، از سفر كردن در روز دوشنبه نهى‌شده‌ايم؛[١] ولى در صحيفه‌ى امام رضا ٧ ديده‌ام كه آن حضرت فرموده است:

«پيامبر خدا ٦ روز دوشنبه و پنج شنبه به سفر مى‌رفت و مى‌فرمود: در اين دو روز كردارهاى انسان به سوى خداى بزرگ بالا مى‌رود و هنگام پيكار پرچم‌هاى جنگ در اين روز بسته مى‌شود[٢].»[٣] ٢- چهارشنبه: كراهت سفر در آن هم روايت شده است؛ به ويژه آخرين چهارشنبه‌ى هر ماه. در كتاب «من لا يحضره الفقيه» خبرى به ما رسيده كه در آن وسيله‌اى جهت از بين رفتن كراهت سفر در آن روز بيان شده است. آن روايت چنين است: يكى از اهالى شهر بغداد ضمن نامه‌اى كه به حضور امام رضا ٧ نوشته بود، از ايشان پرسيد: بيرون رفتن در آخرين چهارشنبه از هر ماه چگونه است؟ امام ٧ در پاسخ نوشت:

«بر خلاف گفته‌ى آنان كه فال بد مى‌زنند، كسى كه روز چهارشنبه‌ى آخر ماه از خانه بيرون رود، از هر آسيبى در امان و از هر

[١] وسايل ٨: ٢٥٤ و ٢٥٥ و ٢٦١.

[٢] كنايه از اقدام كردن براى جنگ است.

[٣] صحيفه‌ى امام رضا ٧: ٢٢٨؛ وسايل ٨: ٢٦١.